Μαριολέν Πιερ: «Είμαι ικανοποιημένη που έχω τέτοια σταθερότητα στα αποτελέσματά μου»

Αρχικά απογοητευμένη από την πέμπτη θέση στο πρόσφατο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα IRONMAN 70.3 στη Νίκαια, όπου άγγιξε το βάθρο πριν το δει να απομακρύνεται στο τελικό ημιμαραθώνιο, η Γαλλίδα Marjolaine Pierré δηλώνει τελικά ικανοποιημένη που βρέθηκε ξανά στην πρώτη πεντάδα μιας διοργάνωσης παγκόσμιου επιπέδου. Μόλις στα 26 της, η αθλήτρια της Salomon επιβεβαιώνει πως τα επόμενα χρόνια θα πρέπει να υπολογίζεται στις αποστάσεις IRONMAN. Πριν ταξιδέψει στη Χαβάη για το επόμενο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα IRONMAN, μίλησε στο triathlons.com για τον αγώνα της στη Νίκαια.

Marjolaine, αμέσως μετά τον αγώνα ήσασταν πολύ απογοητευμένη που χάσατε το βάθρο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα IRONMAN 70.3 στη Νίκαια. Λίγες ημέρες αργότερα, τι απολογισμό κάνετε για αυτή την πέμπτη θέση;

Είμαι ακόμη απογοητευμένη. Είναι δύσκολο να προπονείσαι τόσο πολύ για μία συγκεκριμένη ημέρα και να μην πετυχαίνεις τον στόχο που έχεις θέσει. Δίνουμε το 200% σε τέτοιους αγώνες, κάνουμε θυσίες, και όταν τα πράγματα δεν εξελίσσονται όπως θέλουμε, είναι πάντα δύσκολο να το διαχειριστούμε. Σύντομα όμως βάζεις τα πράγματα σε perspektive. Υπάρχουν και χειρότερα. Είμαι υγιής, όλα είναι καλά, μπόρεσα να αγωνιστώ και χαίρομαι που είχα την ευκαιρία να ζήσω αυτό το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στην πατρίδα μου, στη Νίκαια. Είναι λίγο σαν το τέλος μιας κατασκήνωσης: στο τέλος της εβδομάδας μαζεύεις τα πράγματά σου και συνειδητοποιείς ότι τελείωσε, ότι πρέπει να αποχαιρετήσεις τους φίλους σου. Και μέσα στην απογοήτευση υπάρχει κι αυτό το συναίσθημα: ότι γυρίζει μια σελίδα (*).

Τι δεν πήγε καλά λοιπόν την ημέρα του αγώνα;

Στο ποδήλατο δεν ένιωθα καλά στις ανηφόρες. Ήμουν πραγματικά καλά στα επίπεδα κομμάτια και στις κατηφόρες, τις οποίες είχα απομνημονεύσει πολύ καλά, αλλά στις ανηφόρες δεν είχα δύναμη, τουλάχιστον όχι τη δύναμη που χρειάζεται για να προχωρήσεις πραγματικά. Ένιωθα ότι τα πόδια μου δεν ανταποκρίνονταν. Δεν ήθελα να κοιτάξω το χρονόμετρό μου στο Col de Vence, μια ανάβαση που κάνω συχνά στην προπόνηση. Αυτό είναι που σε frustrάρει: όταν γνωρίζεις καλά τη διαδρομή, ξέρεις ακριβώς τι μπορείς να κάνεις σε κάθε τμήμα και καταλαβαίνεις γρήγορα, μέσα στον αγώνα, αν βρίσκεσαι στον ρυθμό σου ή όχι.

Έχετε κάποια εξήγηση για αυτή την έλλειψη ενέργειας στο ποδήλατο;

Είναι δύσκολο να το εξηγήσω, είχα προσπαθήσει να προετοιμαστώ όσο καλύτερα γινόταν. Κόλλησα έναν μικρό ιό δέκα ημέρες πριν από τον αγώνα, από αυτούς που εμφανίζονται το φθινόπωρο ή προς το τέλος μιας προετοιμασίας, και ήξερα ότι ακόμη πάλευα μαζί του. Είναι μικρά πράγματα που προσπαθείς να ελέγξεις, αλλά δεν μπορείς να τα διαχειριστείς πλήρως. Πιθανότατα συσσωρεύτηκαν αρκετοί μικροί παράγοντες και προκάλεσαν αυτή την έλλειψη ενέργειας.

Στο τρέξιμο δεν σκεφτόμουν τίποτα άλλο από το να σταματήσω και να ξαπλώσω. Ήμουν εντελώς διαλυμένη, το σώμα μου ήθελε απλώς να κοιμηθεί λίγο. Υπήρχαν μάλιστα τμήματα του αγώνα που δεν θυμάμαι.
Marjolaine PierréΠέμπτη στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα IRONMAN 70.3 2026

Αυτές οι αισθήσεις στο ποδήλατο επηρέασαν ψυχολογικά την προσπάθειά σας πριν ξεκινήσει το τρέξιμο;

Όχι, παρέμεινα πραγματικά συγκεντρωμένη. Ένα τρίαθλο τελειώνει μετά το τρέξιμο και δεν είπα ποτέ στον εαυτό μου ότι όλα είχαν χαθεί. Συνέχισα να παλεύω και χάρηκα που μπήκα δεύτερη στην αλλαγή. Είχα 4:30 λεπτά διαφορά, οπότε ήταν αρκετό, αλλά στην κορυφή του Col de Vence η διαφορά ήταν οκτώ λεπτά, άρα ήμουν ικανοποιημένη με τον εαυτό μου και ήθελα πραγματικά να συνεχίσω να παλεύω. Όταν όμως ξεκίνησα να τρέχω, το μόνο που ήθελα ήταν να καταρρεύσω, όπως τελικά έκανα στη γραμμή τερματισμού. Σε όλο το ημιμαραθώνιο σκεφτόμουν μόνο να σταματήσω και να ξαπλώσω. Ήμουν εντελώς διαλυμένη. Δεν ήταν υπογλυκαιμία, αλλά περισσότερο μια γενική εξάντληση. Το σώμα μου ήθελε απλώς να κοιμηθεί λίγο. Υπήρχαν μάλιστα τμήματα του τρεξίματος που δεν θυμάμαι. Για παράδειγμα, στο σημείο με την επιγραφή «ILOVENICE», δεν ξέρω πλέον αν πέρασα από την Promenade ή από τον δρόμο. Είναι σαν κενό.

Σας είχε ξανασυμβεί να νιώσετε έτσι;

Όχι πραγματικά, εκτός από μια φορά που είχα αφυδατωθεί και κατέρρευσα σε έναν αγώνα. Νομίζω ότι προσπάθησα να κινηθώ όσο περισσότερο γινόταν πάνω σε αυτό το όριο, αλλά παράλληλα έχανα θέσεις στην κατάταξη, οπότε ήταν δύσκολο ψυχολογικά να παραμείνω μέσα στον αγώνα. Ονειρευόμουν αυτό το βάθρο και βρισκόμουν σε θέση να το διεκδικήσω. Όταν τελικά το έχασα, ήταν δύσκολο. Προσπάθησα να κρατηθώ για να μείνω τουλάχιστον στην πρώτη πεντάδα.

Ο ανταγωνισμός ήταν πολύ υψηλός και το επίπεδο εξαιρετικό. Καταφέρατε να απολαύσετε έστω τη μάχη με τις υπόλοιπες αθλήτριες;

Όχι, και αυτός είναι ένας ακόμη λόγος που είμαι λίγο απογοητευμένη. Δεν μπόρεσα ποτέ να απαντήσω στις επιθέσεις και, όταν με προσπέρασαν, δεν κατάφερα να μπω στη μάχη. Δεν είχα ενέργεια, δεν είχα το απαραίτητο punch. Ήμουν εντελώς άδεια. Με τόσο υψηλό επίπεδο, ήταν πολύ δύσκολο να εκτιμήσεις την κατάταξή σου, γιατί μπορούσαν να προκύψουν καλές ή κακές εκπλήξεις. Παρ’ όλα αυτά, είναι σημαντικό ότι έχω συνέχεια στα αποτελέσματά μου και μια σταθερότητα.

Για πρώτη φορά στην προετοιμασία σας ανεβήκατε σε υψόμετρο, στο Font-Romeu, για πέντε εβδομάδες πριν από τη Νίκαια. Τι συμπεράσματα βγάλατε;

Μόνο θετικά. Ήμασταν σε ένα εξειδικευμένο προπονητικό κέντρο, με όλες τις υποδομές συγκεντρωμένες στο ίδιο σημείο, ανοιχτές από Δευτέρα έως Κυριακή, από τις 8:00 έως τις 20:00 και κάποιες φορές από τις 6:00 έως τις 20:00. Αυτό είναι πραγματικά πολύ σημαντικό, γιατί εκείνη την περίοδο στη Νίκαια πρέπει να πηγαίνουμε στο δημοτικό κολυμβητήριο και να προσαρμοζόμαστε στα ωράρια, στις ημέρες λειτουργίας και στις ημέρες που είναι κλειστό. Όταν τέτοιοι περιορισμοί προστίθενται στις απαιτήσεις της προπόνησης, η καθημερινότητα γίνεται πιο δύσκολη. Ήταν λοιπόν πολύ ευχάριστο να έχουμε αυτή την ελευθερία στην προπόνηση. Το κάναμε βέβαια και για τα οφέλη του υψομέτρου.

Την έλλειψη ενέργειας στον αγώνα δεν την αποδίδετε στο υψόμετρο ή στην επιστροφή από το Font-Romeu; Γνωρίζουμε ότι μερικές φορές όλα κρίνονται μέσα σε λίγες ημέρες.

Είναι αλήθεια ότι χρειάζονται πολλές παραμονές σε υψόμετρο για να καταλάβεις πώς ακριβώς ανταποκρίνεται ο οργανισμός σου. Σίγουρα έπαιξε κάποιο ρόλο στην κόπωση που ένιωσα. Πιστεύω όμως ότι ο ιός πιθανότατα μετατόπισε την κορύφωση της φόρμας μου. Είναι ένας συνδυασμός πολύ λεπτών παραμέτρων και πρέπει να καταφέρεις να διαχειριστείς καθεμία από αυτές για να βελτιστοποιήσεις μια εμφάνιση και μια προετοιμασία.

Είστε μόλις 26 ετών, σύντομα 27, και σε σχέση με τις κορυφαίες του αγωνίσματος είστε ακόμη πολύ νέα. Σας δίνει αυτό κουράγιο;

Ναι, φυσικά. Όλες οι αντίπαλές μου έχουν συμμετάσχει σε πολύ περισσότερους αγώνες από εμένα, κάποιες έχουν αγωνιστεί στην ολυμπιακή απόσταση και προπονούνται και υποστηρίζονται από ειδικούς εδώ και δεκαετίες. Εγώ δεν είχα αυτή την ευκαιρία. Έμαθα τα πάντα μόνη μου, δεν είχα καμία βοήθεια από την ομοσπονδία τα πρώτα χρόνια και χτίστηκα μέσα από τα αποτελέσματά μου. Έπρεπε πρώτα να πετύχω καλές επιδόσεις και μετά να ζητήσω στήριξη. Αυτό αναπόφευκτα απαιτεί περισσότερο χρόνο. Με λίγα λόγια, χρειάστηκε να ξεκλειδώνω σταδιακά νέα επίπεδα.

Μόλις τώρα αρχίζω να αυξάνω τον όγκο στο τρέξιμο. Μέχρι σήμερα κινούμουν περίπου στα 40-50 χιλιόμετρα την εβδομάδα, ενώ στο Font-Romeu ανέβηκα στα 60-80. Για μένα ήταν η πρώτη φορά, την ώρα που οι αντίπαλές μου το κάνουν εδώ και χρόνια.
Marjolaine PierréΠέμπτη στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα IRONMAN 70.3 2026

Πιστεύετε ότι έχετε ακόμη περιθώριο βελτίωσης και βλέπετε τον εαυτό σας να αγωνίζεται για πολλά χρόνια ακόμη στο κύκλωμα IRONMAN;

Ναι, φυσικά. Δεν έχω φτάσει σε καμία περίπτωση στο μέγιστο των δυνατοτήτων μου. Ο προπονητικός μου όγκος δεν είναι καθόλου μεγάλος, και αυτό ήταν επιλογή, γιατί δεν ήθελα να κάψω στάδια. Ήταν σχεδόν υποχρεωτικό να σεβαστώ μια σταδιακή εξέλιξη και να μην προσπαθήσω να πάω πιο γρήγορα απ’ όσο πρέπει. Θεωρώ λοιπόν ότι βρίσκομαι στην αρχή ή κάπου στη μέση της εξέλιξής μου, και αυτό είναι ικανοποιητικό, γιατί έχω ακόμη πολλά να δοκιμάσω και να κάνω. Πρέπει όμως να γίνουν την κατάλληλη στιγμή και με τη σωστή σειρά. Χρειάζεται λοιπόν υπομονή και να αποδέχεσαι ότι κάποιες φορές θα ηττηθείς. Ξέρω επίσης ότι θα πρέπει να δουλέψω περισσότερο τόσο στην ένταση όσο και στον όγκο.

Πότε θα ανεβάσετε αυτόν τον πήχη;

Έχουν περάσει δύο χρόνια από τότε που είχα κάταγμα κόπωσης, οπότε στο Font-Romeu αρχίσαμε να αυξάνουμε τα χιλιόμετρα στο τρέξιμο. Μέχρι τότε κινούμουν περίπου στα 40-50 χιλιόμετρα την εβδομάδα, ενώ ανέβηκα στα 60-80. Ήταν κάτι καινούργιο για μένα, την ώρα που οι αντίπαλές μου το κάνουν εδώ και χρόνια. Είμαι λίγο πίσω σε αυτόν τον τομέα, αλλά αρχίζω να του δίνω μεγαλύτερη έμφαση.

Αναφέρεστε στα πολλά κατάγματα κόπωσης που είχατε τα τελευταία χρόνια. Γιατί και πώς συνέβησαν και πιστεύετε ότι πλέον τα έχετε αφήσει πίσω σας;

Όλα ξεκίνησαν το 2021, όταν άρχισα το τρίαθλο, την περίοδο της Covid. Δεν είχα καμία γνώση και προπονούμουν όλο και περισσότερο. Το έκανα για διασκέδαση, παράλληλα όμως σπούδαζα για να γίνω ορκωτή λογίστρια. Πολύ γρήγορα βρέθηκα σε ενεργειακό έλλειμμα. Έχασα τον εμμηνορροϊκό μου κύκλο και είπα στον εαυτό μου ότι θα επανερχόταν, αλλά τελικά δεν το σκέφτηκα ιδιαίτερα. Έκανα πάρα πολλά πράγματα ταυτόχρονα, δεν είχα χρόνο για μένα ούτε για να παρατηρώ τι συνέβαινε στη ζωή και στο σώμα μου. Ήμουν συνεχώς σε γρήγορο ρυθμό και δεν έκανα ποτέ παύση. Έχασα πολύ βάρος, έπαθα κατάγματα κόπωσης, είχα αμηνόρροια και διατροφικές διαταραχές. Όλα συνδέονταν μεταξύ τους. Έπρεπε να καταλάβω πώς λειτουργούσαν οι ορμόνες μου και ποια ήταν τα σημάδια καλής ή κακής κατάστασης. Ήταν μια πολύ μακρά και διδακτική διαδικασία και έχασα πολύ χρόνο. Ή ίσως τελικά κέρδισα χρόνο, γιατί σήμερα γνωρίζω πολύ καλύτερα τον εαυτό μου. Έμαθα επίσης να αγωνίζομαι χωρίς να έχω προπονηθεί, και αυτό ενίσχυσε την ψυχική μου δύναμη.

Πέρυσι με κατέκλυσε το μέγεθος του IRONMAN στη Χαβάη. Φέτος θέλω πραγματικά να επιστρέψω με μεγαλύτερη ελαφρότητα.
Marjolaine PierréΠέμπτη στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα IRONMAN 70.3 2026

Σε λιγότερο από έναν μήνα, κατά πάσα πιθανότητα θα βρίσκεστε στη γραμμή εκκίνησης του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος IRONMAN στην Κόνα της Χαβάης. Με ποια φιλοδοξία;

Σταδιακά, μέρα με τη μέρα, θα επιστρέψω στις σημαντικές προπονήσεις που θα με βάλουν ξανά στον δρόμο για την Κόνα. Θα προσθέσω προσεκτικά φορτίο στην προπόνηση, θα κάνω μεγαλύτερες προπονήσεις και αρκετό heat training, ώστε να συνηθίσω τη ζέστη και την υγρασία της Χαβάης, επειδή εκεί αποτελούν πολύ σημαντικό παράγοντα. Πρέπει επίσης να αναρρώσω από τη Νίκαια, αλλά επειδή δεν ήμουν στα καλύτερά μου, δεν πίεσα στο μέγιστο. Τελικά είμαι αρκετά ικανοποιημένη από την αποκατάστασή μου και θα μπορέσω να κάνω δύο καλές εβδομάδες προπόνησης πριν πάω στην Κόνα, ώστε να εγκλιματιστώ.

Τι κρατάτε από την περσινή εμπειρία σας στη Χαβάη;

Κρατώ έναν πολύ δύσκολο αγώνα. Σωματικά ήμουν σε πολύ καλή κατάσταση, όμως με κατέκλυσε το γεγονός (**). Νομίζω ότι είναι πολύ δύσκολο να τα καταφέρεις από την πρώτη σου συμμετοχή και θέλω πραγματικά να επιστρέψω με περισσότερη... ελαφρότητα, ας το πούμε έτσι.

Σας ταιριάζουν το προφίλ του αγώνα και η ατμόσφαιρα;

Ναι, μου θυμίζει τη Ρεϊνιόν, όπου μεγάλωσα. Λατρεύω τη ζέστη και πάντα προπονούμουν σε θερμές συνθήκες, οπότε είναι ένας παράγοντας που δεν με ενοχλεί. Η διαδρομή της Κόνα είναι πολύ δύσκολη στο ποδήλατο, ακόμη κι αν είναι σχετικά γρήγορη. Μου αρέσουν επίσης τα γρήγορα κομμάτια. Δεν είμαι μόνο αθλήτρια των αναβάσεων, οπότε ειλικρινά ανυπομονώ να βρεθώ εκεί!

(*) Η Νίκαια επρόκειτο αρχικά να φιλοξενήσει το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα IRONMAN 70.3 το 2028 και το 2030. Μετά από δημοσιονομική απόφαση της νέας δημοτικής αρχής, αυτό δεν θα συμβεί.

(**) Τερμάτισε στην 32η θέση της γυναικείας κατάταξης.

Η Marjolaine Pierré με λίγα λόγια

Γεννήθηκε στις 29 Οκτωβρίου 1999 στη Ρενς

Διπλή νικήτρια του IRONMAN 70.3 Pays d’Aix το 2025 και το 2026.
Νικήτρια του IRONMAN Portugal το 2023.
Δις παγκόσμια πρωταθλήτρια στο τρίαθλο μεγάλης απόστασης της World Triathlon, το 2023 και το 2025.
Τέταρτη στο IRONMAN Hamburg το 2026.
Πέμπτη στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα IRONMAN 70.3 2026 στη Νίκαια.
Τέταρτη στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα IRONMAN 2024 στη Νίκαια.
Πέμπτη στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα IRONMAN 70.3 2025 στη Marbella.