Ο Hayden Wilde νικητής σε ένα απίστευτο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα IRONMAN 70.3

Ο Νεοζηλανδός σταρ του τριάθλου Hayden Wilde έδειξε για ακόμη μία φορά την κλάση του σήμερα στη Νίκαια, κατακτώντας το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα IRONMAN 70.3 του 2026, έπειτα από έναν αγώνα με μία από τις ισχυρότερες συμμετοχές στα 20 χρόνια ιστορίας της εμβληματικής διοργάνωσης. Είναι ο πρώτος του τίτλος στην απόσταση, μετά τη δεύτερη θέση στο Παγκόσμιο του 2024, στην πατρίδα του, το Taupō της Νέας Ζηλανδίας.

Ο Wilde βγήκε από το νερό στην 22η θέση, μετά τα πρώτα 1.900 μέτρα του αγώνα, μόλις 16 δευτερόλεπτα πίσω από τον επικεφαλής του πρώτου γκρουπ των 27 αθλητών, τον Αμερικανό Seth Rider.

Από τα πρώτα χιλιόμετρα του ποδηλάτου, ο Νεοζηλανδός άρχισε να προσπερνά αντιπάλους, δείχνοντας υπομονή και αποφασιστικότητα στις ανηφόρες. Έφτασε στην κορυφή του Col de Vence έβδομος, μόλις 37 δευτερόλεπτα από την κορυφή.

Στην κατάβαση προς τη Νίκαια, ο Wilde πάτησε γκάζι και σύντομα έφτασε το προπορευόμενο γκρουπ των πέντε αθλητών, για το οποίο θα διαβάσετε παρακάτω. Με τον δεύτερο ταχύτερο ποδηλατικό χρόνο της ημέρας, άφησε το ποδήλατο στη δεύτερη θέση, μόλις 11 δευτερόλεπτα πίσω από τον απρόσμενο πρωτοπόρο, τον Ιταλό Michele Bortolamedi .

Από τα πρώτα χιλιόμετρα του τρεξίματος, ο Νεοζηλανδός κάλυψε γρήγορα τη διαφορά και έδειχνε να διαχειρίζεται την προσπάθειά του στα μισά της διαδρομής. Όμως ο κάτοχος του τίτλου, ο Βέλγος Jelle Geens, και ο Νορβηγός Kristian Blummenfelt, που έτρεχαν με φουλ ρυθμό, ανάγκασαν τον Wilde να ανεβάσει ξανά ταχύτητα για να κρατήσει πίσω τους δύο διώκτες του.

Ο Νεοζηλανδός κράτησε τελικά αρκετή διαφορά για να κερδίσει σε 3:50:51, με προβάδισμα 18 δευτερολέπτων από τον Blummenfelt. Ο κάτοχος του τίτλου IRONMAN 70.3, Jelle Geens, συμπλήρωσε το βάθρο.

Είναι υπέροχο να καταφέρνεις έναν τέτοιο αγώνα. Κατέβαινα την Promenade και, περίπου στο 15ο χιλιόμετρο, τα πόδια μου ήταν πραγματικά καλά. Είπα στον εαυτό μου: «Ναι, αυτό το τσεκάραμε από το Taupō, τώρα απλώς συνεχίζω μπροστά». Μετά έφτασα στο 19ο χιλιόμετρο και χρειάστηκε πραγματικά να βγάλω δυνάμεις από τα αποθέματά μου. Η διαφορά ήταν ακόμη 32 δευτερόλεπτα, οπότε έκανα υπολογισμούς στο μυαλό μου. Σκεφτόμουν ότι έπρεπε να κρατήσω ρυθμό περίπου 3:10/χλμ. για να κερδίσω. Ο Kristian θα έπρεπε τότε να τρέξει κάτω από 3:00/χλμ. για να με φτάσει. Είπα στον εαυτό μου: συνέχισε, συνέχισε, πέρασε αυτή τη μικρή δυσκολία και απόλαυσε την κατηφόρα. Ακόμη δυσκολεύομαι να το συνειδητοποιήσω, για να είμαι ειλικρινής, αλλά είναι πραγματικά υπέροχο που τα κατάφερα.

Το τελευταίο σκέλος του τρεξίματος έγινε χωρίς ρολόι στον καρπό, κάτι που δυσκόλεψε τη διαχείριση του αγώνα του. «Βγαίνοντας από το T2, κρατούσα όλα τα πράγματά μου στα χέρια και χτύπησα το ρολόι μου. Νομίζω ότι το πέταξα μέχρι τη μαρίνα, κάτι που ήταν αρκετά εκνευριστικό. Κοιτάζοντας τον αγώνα, δεν ήταν τέλειος για μένα, έγιναν κάποια λάθη, αλλά είμαι πραγματικά ικανοποιημένος από τον τρόπο που διαχειρίστηκα το τρέξιμο», συνέχισε. «Στα πέντε χιλιόμετρα πριν από τον τερματισμό κατάφερα να αντέξω. Τα δύο τελευταία χιλιόμετρα ήταν πολύ δύσκολα, αλλά ο Kristian έχει μια εξαιρετική φράση: “Είναι χειρότερο να χάνεις”. Και ναι, αυτό ισχύει ξεκάθαρα. Το ότι κατάφερα να κρατήσω αυτή τη διαφορά είναι πραγματικά κάτι ξεχωριστό.»

© Pablo Blazquez Dominguez / IRONMAN

Ο Kristian Blummenfelt τα έδωσε όλα μέχρι τη γραμμή του τερματισμού και του έλειψαν μόλις λίγα μέτρα για τη νίκη.

Νομίζω ότι έχασα τον αγώνα στην κατάβαση του ποδηλάτου. Δεν κατάφερα να μείνω μαζί με τους Gustav Iden, Marten Van Riel και Nick Thompson. Και οι τρεις ξέφυγαν και πίστευα ότι θα έχανα ακόμη περισσότερο χρόνο. Είχα δύο λεπτά διαφορά στην κορυφή και σκεφτόμουν ότι μπορεί να βρεθώ άλλα δύο λεπτά πίσω στην κατάβαση. Όμως ήταν μάλλον θετικό όταν άκουσα ότι η διαφορά ήταν μόλις δυόμισι λεπτά. Τα πόδια μου ήταν καλά στο τελευταίο κομμάτι του ποδηλάτου, οπότε πίστευα ότι είχα ένα δυνατό τρέξιμο μέσα μου και ήμουν αρκετά ικανοποιημένος από την απόδοσή μου. Είναι όμως αναπόφευκτα ανάμεικτα τα συναισθήματα όταν χάνεις έναν τέτοιο αγώνα στην κατάβαση από τον Hayden. Δυόμισι λεπτά στην εκκίνηση του ημιμαραθωνίου είναι πολλά, παρότι είχα καταφέρει να καλύψω αυτή τη διαφορά στο Geelong πριν από έξι μήνες. Ήταν άλλη μία επική μάχη, απλώς κρίμα που αυτή τη φορά βρέθηκα στη λάθος πλευρά.

Ο Blummenfelt, πάντως, έβαλε τις βάσεις ενόψει του επόμενου Παγκόσμιου Πρωταθλήματος IRONMAN στην Kona. «Απομένουν τέσσερις εβδομάδες μέχρι το μεγάλο ραντεβού στη Χαβάη, οπότε πρέπει απλώς να ξανασυγκεντρωθούμε. Νομίζω ότι οι άλλοι, όπως οι Casper Stornes και Gustav Iden , κοιτούν ήδη μπροστά μετά από αυτόν τον αγώνα, αφού δεν πήραν το αποτέλεσμα που ήλπιζαν.»

Ο κάτοχος του τίτλου Jelle Geens εξασφάλισε τη θέση του στο βάθρο, παρότι άφησε το ποδήλατο 12ος.

Νομίζω ότι έκανα καλή κολύμβηση. Ήμουν αρκετά κοντά στην κορυφή και οι αισθήσεις μου ήταν αρκετά άνετες. Στο ποδήλατο έγιναν πολλά προσπεράσματα στο πρώτο κομμάτι. Όταν όμως ξεκίνησε η ανηφόρα, ο ρυθμός ήταν πραγματικά υψηλός. Νομίζω ότι μου έλειψαν μερικά watt εκείνη τη στιγμή και έφτασα στην κορυφή με πολύ μεγάλη διαφορά. Διαχειρίστηκα άσχημα αυτό το κομμάτι και δεν κατάφερα να μπω στο γκρουπ του Gustav πριν από το T2. Ήθελα να διεκδικήσω τη νίκη και ξεκίνησα το τρέξιμο με πολύ υψηλό ρυθμό, πριν αναγκαστώ να κόψω. Συγχαρητήρια στον Kristian και τον Hayden, ο αγώνας τους ήταν πραγματικά εντυπωσιακός.

© Bartlomiej Zborowski / IRONMAN

Οι 60 κορυφαίοι επαγγελματίες τριαθλητές του κόσμου ξεκίνησαν στις 7 το πρωί στα καταγάλανα νερά της Μεσογείου. Γρήγορα σχηματίστηκε ένα μεγάλο γκρουπ στην κορυφή, με τον Γερμανό Cedric Osterhold, τον Ιταλό Michele Bortolamedi και τον Ελβετό Ben Faeh να ανεβάζουν τον ρυθμό στα πρώτα 700 μέτρα, χωρίς όμως να αποσπαστούν από τα φαβορί της διοργάνωσης, μεταξύ των οποίων οι Βέλγοι Marten Van Riel και Jelle Geens, ο Γερμανός Rico Bogen, οι Νορβηγοί Casper Stornes και Kristian Blummenfelt και ο Νεοζηλανδός Hayden Wilde, όλοι καλά τοποθετημένοι στο προπορευόμενο γκρουπ.

© Pablo Blazquez Dominguez / IRONMAN

© Pablo Blazquez Dominguez / IRONMAN

Ο Αμερικανός Seth Rider επιτάχυνε στα τελευταία μέτρα και βγήκε πρώτος από το νερό σε 23:28, μόλις δύο δευτερόλεπτα μπροστά από τον Bortolamedi. Ο Άγγλος Sam Dickinson και ο Νοτιοαφρικανός Jamie Riddle συμπλήρωσαν τις πρώτες θέσεις. Η μάχη ήταν ήδη εξαιρετικά σφιχτή, καθώς οι 27 πρώτοι τριαθλητές βγήκαν από το νερό μέσα σε μόλις 22 δευτερόλεπτα.

Ο Bortolamedi ξεκίνησε πρώτος στο ποδηλατικό σκέλος, όμως οι Riddle, ο Αυστραλός Josh Ferris, και οι Γερμανοί Jonas Schomburg και Lasse Nygaard Priester πήραν τα ηνία στα πρώτα χιλιόμετρα της διαδρομής των 90 χιλιομέτρων. Όπως και στην κολύμβηση, η μάχη για τις θέσεις ήταν έντονη όσο πλησίαζε η ανηφόρα. Οι Stornes, Wilde και Geens παρακολουθούσαν στενά ο ένας τον άλλον και βρίσκονταν στο top 10, καθώς το γκρουπ έμπαινε στο Col de Vence.

© Pablo Blazquez Dominguez / IRONMAN

© Pablo Blazquez Dominguez / IRONMAN

© Pablo Blazquez Dominguez / IRONMAN

Ο Γάλλος Simon Viain σημείωσε τον ταχύτερο χρόνο στην ανάβαση του Col de Vence, σε 26:37, όμως ο Bortolamedi πέρασε πρώτος από την κορυφή. Μετά την ανάβαση, οι τριαθλητές μπήκαν στην κατάβαση προς τη Νίκαια. Εκεί ο Wilde έδειξε όλες τις ικανότητές του στο ποδήλατο, φτάνοντας γρήγορα τους πέντε πρωτοπόρους. Ο Iden αξιοποίησε επίσης τις ικανότητές του στην κατάβαση, προσπερνώντας αρκετούς αθλητές μπροστά του, ενώ οι Stornes και Rider παρέμεναν σε επαφή μαζί του.

Καθώς οι πρωτοπόροι κατηφόριζαν προς τη Νίκαια, ο Bortolamedi έκανε μία τελευταία επιτάχυνση για να μπει πρώτος στη δεύτερη αλλαγή, ακολουθούμενος από κοντά από τους Wilde, Bogen, Priester και Ferris. Ο Iden σημείωσε τον ταχύτερο ποδηλατικό χρόνο της ημέρας σε 2:16:43, όμως άφησε το ποδήλατο 54 δευτερόλεπτα πίσω από τον πρωτοπόρο.

Όλα τα βασικά φαβορί ξεκίνησαν πολύ γρήγορα στο τρέξιμο. Ο Wilde πήρε την πρωτοπορία από το πρώτο χιλιόμετρο, πριν τον φτάσει ο Priester τέσσερα χιλιόμετρα αργότερα. Οι Geens και Blummenfelt ξεκίνησαν επίσης με πολύ υψηλό ρυθμό. Ο Βέλγος κέρδισε εννέα θέσεις στα πρώτα 25 λεπτά, ενώ ο Νορβηγός ανέβηκε στην πέμπτη θέση. Στο 16ο χιλιόμετρο, οι δύο αθλητές είχαν ήδη μπει στις θέσεις του βάθρου.

© Pablo Blazquez Dominguez / IRONMAN

© Pablo Blazquez Dominguez / IRONMAN

© Pablo Blazquez Dominguez / IRONMAN

© Pablo Blazquez Dominguez / IRONMAN

© Bartlomiej Zborowski / IRONMAN

© Bartlomiej Zborowski / IRONMAN

Καθώς οι Blummenfelt και Geens τον πλησίαζαν γρήγορα, ο Wilde βρήκε δεύτερη ανάσα στα τελευταία χιλιόμετρα του ημιμαραθωνίου. Αντιστάθηκε στην αντεπίθεση του Νορβηγού, ο οποίος έφτασε μόλις 18 δευτερόλεπτα πίσω από τον Νεοζηλανδό. Ο Hayden Wilde έγινε έτσι ο πρώτος Νεοζηλανδός από το 2008 που κατακτά τον παγκόσμιο τίτλο IRONMAN 70.3.

© Bartlomiej Zborowski / IRONMAN

Στον αγώνα των age-group, στον οποίο συμμετείχαν 3.500 τριαθλητές, νίκησε ο ουδέτερος αθλητής Evgeny Tikhonin σε 4:15:24, μπροστά από τον Ελβετό Geoffroy Bagnoud, και τον Γερμανό Thorben Scholl.

Οι Γάλλοι ερασιτέχνες πραγματοποίησαν ομαδική εμφάνιση, τοποθετώντας επτά αθλητές στο Top 11 της γενικής κατάταξης.

Ο Robin Lemercier τερμάτισε τέταρτος στη γενική (και δεύτερος στην κατηγορία 25-29), μπροστά από έναν ακόμη Γάλλο, τον Antoine Viertaix, πέμπτο στη γενική (δεύτερο στην κατηγορία 18-24).

Ο Alexandre Caille, νικητής του IRONMAN des Sables d’Olonne το 2025 και των IRONMAN 70.3 de Tours και Vichy το 2026, τερμάτισε έβδομος στη γενική (και δεύτερος στην κατηγορία 30-34), μπροστά από τον Anatole Giraud-Telme, όγδοο, τον Brice Gayant, ένατο, τον Victor Tourde, δέκατο, και τον Florian Richard, ενδέκατο.

Ο Richard Sumpter τερμάτισε τρίτος στην κατηγορία 45-49.

Ο Laurent Lambert κέρδισε την κατηγορία 50-54, όπως και ο Christophe Bastié την κατηγορία 55-59.

Οι Christian Masera και Jean-Luc Franchi τερμάτισαν δεύτερος και τρίτος στην κατηγορία 65-69, ενώ ο Gilles Macherey τέταρτος στην κατηγορία 70-74.

Οι Jean Marc Primault και Thierry Poynard τερμάτισαν δεύτερος και τρίτος στην κατηγορία 75-79, ενώ ο Albert Dulac κέρδισε την κατηγορία 80-84 σε 8:12:08.