Ilona Hadhoum en Nils Serre Gehri wereldkampioen triatlon U23

De jaren verstrijken, maar de Franse kweekvijver op de olympische triatlonafstand lijkt onuitputtelijk. Dat bleek opnieuw op 25 september, met wereldtitels bij de U23 voor Ilona Hadhoum en Nils Serre Gehri.

De vrouwenwedstrijd ging op deze zonnige vrijdag om 15.35 uur van start. Ilona Hadhoum nam meteen de leiding en rondde als eerste de eerste zwemronde af. In totaal moest er 1.500 meter worden gezwommen. Ze behield haar positie in de tweede ronde en kwam als eerste uit het water, voor ploeggenote en regerend wereldkampioene bij de junioren Léa Houart.

© World Triathlon

© World Triathlon

© World Triathlon

© World Triathlon

Op de 40 kilometer fietsen ontstond al snel een kopgroep. De Britse rensters Bethany Cook en Eve Whitaker sloten aan bij de twee Française. Zeven andere atletes maakten vervolgens de aansluiting, onder wie de Canadese Sidney Clement, vicekampioene van de Amerika's bij de U23, en de Slowaakse Margareta Vrablova. Daarmee groeide de kopgroep uit tot elf rensters.

© World Triathlon

© World Triathlon

© World Triathlon

Het verschil tussen de kopgroep en de achtervolgers bleef eerst rond de 50 seconden hangen, maar begon daarna op te lopen. Aan het einde van het fietsonderdeel was de voorsprong gestabiliseerd op iets meer dan één minuut en tien seconden. Tot de achtervolgers behoorden ook de derde Française, Ambre Grasset, wereldkampioene bij de junioren in 2024, en de Amerikaanse Naomi Ruff, de nummer één op papier en kampioene van de Amerika's bij de U23.

Dankzij foutloze wissels begonnen Hadhoum en Houart als eerste aan de 10 kilometer lopen. Hadhoum sloeg meteen een gat. Haar voorsprong van negen seconden bij het eerste meetpunt was aan het einde van de eerste ronde opgelopen tot 17 seconden. Een ronde later bedroeg het verschil met haar ploeggenote al 37 seconden. Hadhoum liet het tempo nooit zakken en kon haar overwinning bij het binnenkomen van het stadion vieren. Haar 10 kilometer legde ze af in 32.56.

Ik ben echt heel blij. Ik heb geen woorden voor deze overwinning. Ik ben niet aanvallend aan het looponderdeel begonnen. Ik voelde me goed en vond het tempo dat bij me paste. Ik wilde niemand naast me hebben. Ik telde de ronden één voor één. Aan het begin van de vierde ronde werd het even zwaar. Daarna kon ik de inspanning wat loslaten en van mijn overwinning genieten. Na de wereldtitel bij de junioren nu een titel bij de U23. Misschien volgt later ook nog een titel bij de elite…

© World Triathlon

© World Triathlon

Léa Houart kwam 1.15 later over de finish. Op deze afstand is dat een enorme marge. Ze maakte de overstap van de junioren naar de U23 met verve.

Ik ben blij met mijn wedstrijd. Ilona heeft haar overwinning echt verdiend. Ik heb de best mogelijke wedstrijd afgewerkt. Ik heb alles gegeven en een complete race neergezet. Ik ben ontzettend blij. Vorig jaar werd ik wereldkampioene bij de junioren, dit jaar ben ik tweede bij de U23. Ik bevestig daarmee mijn niveau. Het werk dat ik heb verzet, werpt zijn vruchten af. Het is ongelooflijk dat ik samen met Ilona de wedstrijd kon maken. Ik zwom in haar voeten en fietste daarna de hele tijd met haar. We moedigden elkaar aan. Aan het begin van het fietsen waren we met z'n vieren weg. We probeerden door te trekken om onze voorsprong te behouden, maar achter ons kwam alles weer samen. Ilona was sterker dan ik tijdens het lopen.

De zon zakte langzaam weg boven Pontevedra, maar de Franse ster Nils Serre Gehri begon juist aan zijn opmars. Enkele uren nadat landgenote Ilona Hadhoum haar status van voormalig wereldkampioene bij de junioren had ingeruild voor die van wereldkampioene U23, veroverde ook Serre Gehri de U23-titel. Het was een logisch vervolg op zijn wereldtitel bij de junioren in 2024. Met een verschroeiende versnelling tijdens het lopen maakte hij het verschil en bekroonde hij zijn wedstrijd.

Het was een ongelooflijke dag voor mij. Ik had me niets beters kunnen wensen, zei Serre. De eerste zwemronde was wat lastig voor me, maar gelukkig kon ik bij de kopgroep blijven. Daarna moest ik echt diep gaan om de aansluiting met de kopgroep te maken. Op de fiets probeerde ik wat energie te sparen en uiteindelijk wachtte ik op het lopen.

In een massaal veld van 69 mannen was een goede start essentieel. De Hongaar Zalán Hóbor zwom de snelste eerste ronde en voerde het veld aan in de tweede zwemronde op de Lérez. De Amerikaan Carter Stuhlmacher nam vervolgens de leiding over voor de uitgang van het water.

Na de eerste wissel vormde zich een kopgroep van 13 mannen. Serre Gehri kwam negen seconden na Stuhlmacher uit het water, maar wist de aansluiting te maken. Ook de Brit Michael Gar, Europees medaillewinnaar, de Spaanse Izan Edo Aguilar, een geplaatste atleet en World Cup-medaillewinnaar, en de sterke Griekse fietser Panagiotis Bitados maakten deel uit van de groep.

Het geluk liet Aguilar echter al snel in de steek. Samen met zijn landgenoot Pelayo González Turrez kwam hij ten val op de fiets. Even later verloor de kopgroep nog een renner toen ook Stuhlmacher moest lossen.

Toen de achtervolgers dichterbij kwamen, probeerde de kopgroep zich opnieuw te organiseren. Serre Gehri, samen met ploeggenoot Pablo Isotton en de Noor Eirik Berling Grande, nam kort de leiding over, maar het was al te laat. Voor het laatste looponderdeel vormde zich opnieuw een omvangrijk peloton. Een vooruitzicht waar de snelle Serre Gehri zich geen moment zorgen over leek te maken.

De Fransman nam bij het verlaten van T2 meteen de leiding. Even leek het erop dat hij, net als Hadhoum enkele uren eerder, naar de overwinning zou weglopen. Maar de Brit Solomon Okrafo-Smart wist terug te komen en ook zijn landgenoot Gar liep het gat dicht. De Duitser Jaspar Ortfeld meldde zich na de eerste ronde eveneens vooraan.

Met steeds meer kanshebbers om zich heen moest Serre Gehri reageren. Dat deed hij in de derde ronde. Met een felle versnelling sloeg hij een eerste gat. Daarna voerde hij het tempo nog verder op. Met nog één ronde te gaan had Serre een voorsprong van 12 seconden. Aan de finish was die marge opgelopen tot 21 seconden.

© World Triathlon

De Fransman was afgelopen juli al vierde bij zijn WTCS-debuut in Hamburg en had daarmee zijn kwaliteiten duidelijk laten zien. Toch was de manier waarop hij met de druk omging en zich zo eenvoudig losmaakte om de titel te pakken bijzonder indrukwekkend.

Achter de perfect gecontroleerde finish van Serre Gehri werd er veel harder gestreden om het podium. Michael Gar wist zijn tweede plaats vast te houden, voor Zalán Hóbor.