Hayden Wilde wint knotsgek IRONMAN 70.3-wereldkampioenschap triatlon

De Nieuw-Zeelander Hayden Wilde, olympisch vicekampioen triatlon in Parijs 2024, heeft vanochtend het IRONMAN 70.3-wereldkampioenschap in Nice gewonnen na een waanzinnige wedstrijd. Hij bleef de Noor Kristian Blummenfelt voor, die met een ongelooflijke halve marathon van 1:05:12 nog terugkwam tot de tweede plaats. Titelverdediger Jelle Geens maakte het podium compleet. De beste Fransman, Simon Viain, werd dertiende.

De Nieuw-Zeelandse triatlonster Hayden Wilde liet vandaag in Nice opnieuw zijn klasse zien. Hij won er het IRONMAN 70.3-wereldkampioenschap van 2026 na een wedstrijd met een van de sterkste deelnemersvelden uit de twintigjarige geschiedenis van deze iconische race. Het is zijn eerste wereldtitel op deze afstand, nadat hij in 2024 in het Nieuw-Zeelandse Taupō tweede was geworden.

Wilde kwam na de eerste 1.900 meter zwemmen als tweeëntwintigste uit het water, op slechts 16 seconden van de leider van de eerste groep, die uit 27 triatleten bestond. Die leider was de Amerikaan Seth Rider.

Al in de eerste kilometers op de fiets begon de Nieuw-Zeelander plaatsen goed te maken. In de beklimmingen reed hij geduldig en vastberaden naar voren. Op de top van de Col de Vence kwam hij als zevende door, op slechts 37 seconden van de kop.

In de afdaling naar Nice schakelde Wilde vervolgens een versnelling hoger. Al snel sloot hij aan bij de kopgroep van vijf, waarover verderop meer. Met de op één na snelste fietstijd van de dag kwam hij als tweede in de wisselzone, op slechts 11 seconden van de verrassende leider, de Italiaan Michele Bortolamedi .

Vanaf de eerste kilometers van het lopen dichtte de Nieuw-Zeelander het gat snel. Halverwege leek hij zijn inspanning goed te doseren. Maar titelverdediger Jelle Geens uit België en de Noor Kristian Blummenfelt trokken vol door. Wilde moest zijn tempo opnieuw opvoeren om de opmars van beide achtervolgers af te houden.

De Nieuw-Zeelander hield uiteindelijk genoeg marge over om in 3:50:51 te winnen, met 18 seconden voorsprong op Blummenfelt. De regerend IRONMAN 70.3-wereldkampioen Jelle Geens maakte het podium compleet.

Het is geweldig om zo’n wedstrijd neer te zetten. Ik liep over de Promenade en rond kilometer vijftien voelden mijn benen echt goed. Ik dacht: “Ja, die rekening hebben we sinds Taupō vereffend. Nu gewoon blijven doorgaan.” Bij kilometer negentien moest ik vervolgens echt diep gaan. Er zat nog 32 seconden tussen, dus ik rekende voortdurend in mijn hoofd. Ik dacht dat ik ongeveer 3:10 per kilometer moest blijven lopen om te winnen. Kristian moest dan sneller dan 3:00 per kilometer lopen om me bij te halen. Ik zei tegen mezelf: doorgaan, doorgaan, dit kleine moeilijke stuk overleven en daarna profiteren van de afdaling. Ik besef het eerlijk gezegd nog nauwelijks, maar het is ontzettend fijn dat het gelukt is.
Hayden WildeWereldkampioen 2026

Het laatste looponderdeel werkte Wilde bovendien af zonder horloge om zijn pols, wat zijn wedstrijdindeling bemoeilijkte. «Bij het verlaten van T2 had ik al mijn spullen in mijn handen en raakte ik mijn horloge. Volgens mij vloog het helemaal tot aan de jachthaven, wat behoorlijk frustrerend was. Als ik naar de wedstrijd kijk, was het voor mij geen perfecte race. Er waren een paar fouten, maar ik ben echt tevreden over de manier waarop ik het lopen heb aangepakt», vervolgde hij. «Op vijf kilometer van de finish wist ik stand te houden. De laatste twee kilometer waren ontzettend zwaar, maar Kristian heeft een geweldige uitspraak: “Verliezen is erger.” En ja, dat klopt absoluut. Dat ik deze voorsprong heb kunnen behouden, is dus echt bijzonder.»

Kristian Blummenfelt gaf alles tot aan de finish. Uiteindelijk kwam hij slechts enkele meters tekort voor de overwinning.

Ik denk dat ik de wedstrijd in de afdaling op de fiets heb verloren. Ik kon Gustav Iden, Marten Van Riel en Nick Thompson niet volgen. Met z’n drieën reden ze weg en ik dacht dat ik nog veel meer tijd zou verliezen. Boven op de klim had ik twee minuten achterstand en ik vreesde dat daar in de afdaling nog eens twee minuten bij zouden komen. Het was dus positief toen ik hoorde dat het nog maar tweeënhalve minuut was. Mijn benen voelden goed in het laatste deel van het fietsen, dus ik dacht dat ik een sterke halve marathon in de benen had. Ik was best tevreden over mijn prestatie. Maar het blijft natuurlijk dubbel om een wedstrijd als deze in de afdaling tegen Hayden te verliezen. Tweeënhalve minuut achterstand bij de start van de halve marathon is veel, ook al had ik dat gat zes maanden geleden in Geelong nog goedgemaakt. Het was opnieuw een epische strijd, alleen jammer dat ik deze keer aan de verkeerde kant van de uitslag stond.
Kristian BlummenfeltVicewereldkampioen 2026

Blummenfelt deed niettemin goede zaken met het oog op het komende IRONMAN-wereldkampioenschap in Kona. «Over vier weken is het grote moment op Hawaï, dus nu is het zaak om de focus opnieuw te vinden. Ik denk dat anderen, zoals Casper Stornes en Gustav Iden na deze wedstrijd al vooruitkijken, omdat ze niet het resultaat hebben behaald waarop ze hoopten.»

Titelverdediger Jelle Geens knokte zich naar het podium nadat hij als twaalfde van de fiets was gestapt.

Ik denk dat ik goed heb gezwommen. Ik zat dicht genoeg bij de kop en de benen voelden behoorlijk comfortabel. Op de fiets werd er in het eerste deel veel ingehaald. Maar zodra we aan de klim begonnen, lag het tempo echt hoog. Ik denk dat ik daar een paar watt tekortkwam en met een te grote achterstand boven aankwam. Ik heb dat deel slecht aangepakt en kon voor T2 niet meer aansluiten bij de groep van Gustav. Ik wilde voor de overwinning strijden en begon daarom heel hard te lopen, maar moest mijn tempo later laten zakken. Gefeliciteerd aan Kristian en Hayden, hun wedstrijd was echt indrukwekkend.
Jelle GeensDerde op het WK 2026

Al in het water lagen de verschillen dicht bij elkaar

Zestig van de beste mannelijke proftriatleten ter wereld doken vanochtend om zeven uur de azuurblauwe wateren van de Middellandse Zee in. Al snel vormde zich een brede kopgroep. De Duitser Cedric Osterhold, de Italiaan Michele Bortolamedi en de Zwitser Ben Faeh bepaalden het hoge tempo in de eerste 700 meter, maar slaagden er niet in de vooraf getipte favorieten te lossen. Ook de Belgen Marten Van Riel en Jelle Geens, de Duitser Rico Bogen, de Noren Casper Stornes en Kristian Blummenfelt en de Nieuw-Zeelander Hayden Wilde zaten stevig in de kopgroep.

De Amerikaan Seth Rider versnelde in de laatste meters en kwam na 23:28 als eerste uit het water, met slechts twee seconden voorsprong op Bortolamedi. De Brit Sam Dickinson en de Zuid-Afrikaan Jamie Riddle volgden op de eerste plaatsen. De verschillen waren toen al minimaal: de eerste 27 triatleten verlieten het water binnen een tijdsbestek van slechts 22 seconden.

Simon Viain en Gustav Iden vallen op tijdens het fietsen

Bortolamedi begon als eerste aan het fietsparcours, maar het waren Riddle, de Australiër Josh Ferris, en de Duitsers Jonas Schomburg en Lasse Nygaard Priester die in de eerste kilometers van het 90 kilometer lange parcours de leiding namen. Net als in het water werd er hard gestreden om de posities in de aanloop naar de klim. Stornes, Wilde en Geens hielden elkaar scherp in de gaten en reden in de top tien toen het peloton de Col de Vence opdraaide.

De Fransman Simon Viain reed met 26:37 de snelste klimtijd op de Col de Vence, maar het was Bortolamedi die als eerste de top passeerde. Na de klim doken de triatleten de afdaling naar Nice in. Daar toonde Wilde zijn uitzonderlijke fietskwaliteiten: hij sloot snel aan bij de vijf mannen aan kop. Ook Iden maakte optimaal gebruik van zijn daaltechniek en haalde meerdere renners voor zich in, terwijl Stornes en Rider in zijn spoor bleven.

Terwijl de leiders richting Nice doken, plaatste Bortolamedi nog een laatste versnelling. Hij reed als eerste de tweede wisselzone binnen, kort gevolgd door Wilde, Bogen, Priester en Ferris. Iden noteerde met 2:16:43 de snelste fietstijd van de dag, maar stapte 54 seconden na de leider van de fiets.2:16:43, maar posait le vélo avec 54 secondes de retard sur le leader.

De halve marathon zet de verhoudingen op hun kop

Alle belangrijke favorieten begonnen zeer snel aan het lopen. Wilde nam vanaf de eerste kilometer de leiding, waarna Priester hem vier kilometer later bijhaalde. Ook Geens en Blummenfelt gingen hard van start. De Belg won na 25 minuten negen plaatsen, terwijl de Noor opschoof naar de vijfde positie. Bij kilometer zestien hadden beiden een podiumplek te pakken.

Terwijl Blummenfelt en Geens snel terrein op hem wonnen, vond Wilde in de slotkilometers van de halve marathon een tweede adem. Hij weerstond de opmars van de Noor, die tot op 18 seconden van de Nieuw-Zeelander kwam. Hayden Wilde is daarmee de eerste Nieuw-Zeelander sinds 2008 die de wereldtitel IRONMAN 70.3 verovert.

Top 10 mannen

1 Hayden Wilde (Nieuw-Zeeland) 3:50:51

2 Kristian Blummenfelt (Noorwegen) 3:51:09

3 Jelle Geens (België) 3:52:40

4 Gustav Iden (Noorwegen) 3:53:16

5 Lasse Nygaard Priester (Duitsland) 3:54:08

6 Casper Stornes (Noorwegen) 3:54:23

7 Jamie Riddle (Zuid-Afrika) 3:54:44

8 Jonas Schomburg (Duitsland) 3:55:23

9 Sam Dickinson (Groot-Brittannië) 3:55:40

10 Michele Bortolamedi (Italië) 3:55:51