Hayden Wilde wint krankzinnig WK IRONMAN 70.3

Olympisch vicekampioen triatlon in Parijs 2024 Hayden Wilde heeft vanochtend het IRONMAN 70.3-wereldkampioenschap in Nice gewonnen na een spectaculaire race. De Nieuw-Zeelander bleef Kristian Blummenfelt voor, die met een ongelooflijke halve marathon van 1:05:12 nog oprukte naar de tweede plaats. Titelverdediger Jelle Geens completeert het podium. De beste Fransman, Simon Viain, werd dertiende.

De Nieuw-Zeelandse triatlonster Hayden Wilde liet vandaag in Nice opnieuw zijn klasse zien. Hij won het WK IRONMAN 70.3 2026 na een race met een van de sterkste deelnemersvelden in de twintigjarige geschiedenis van deze prestigieuze wedstrijd. Het is zijn eerste wereldtitel op deze afstand, nadat hij in 2024 voor eigen publiek in Taupō (Nieuw-Zeeland) tweede was geworden.

Wilde kwam na de eerste 1.900 meter zwemmen als 22e uit het water, op slechts 16 seconden van leider Seth Rider in de eerste groep van 27 triatleten.

Al in de eerste kilometers op de fiets begon de Nieuw-Zeelander plaatsen goed te maken. In de beklimmingen reed hij geduldig en vastberaden naar voren. Op de top van de Col de Vence kwam hij als zevende door, op slechts 37 seconden van de kop.

In de afdaling naar Nice schakelde Wilde een versnelling hoger. Al snel sloot hij aan bij de kopgroep van vijf (zie verderop). Met de tweede fietstijd van de dag kwam hij als tweede in de wisselzone, op slechts 11 seconden van de verrassende leider, de Italiaan Michele Bortolamedi.

In de eerste kilometers van het lopen maakte de Nieuw-Zeelander zijn achterstand snel goed en leek hij halverwege zijn inspanning goed te doseren. Maar titelverdediger Jelle Geens en de Noor Kristian Blummenfelt gingen vol door. Wilde moest zijn tempo opnieuw verhogen om de opmars van beide achtervolgers af te stoppen.

De Nieuw-Zeelander hield uiteindelijk genoeg voorsprong over om in 3:50:51 te winnen, met 18 seconden voorsprong op Blummenfelt. De regerend wereldkampioen IRONMAN 70.3, Jelle Geens, werd derde.

Het is geweldig om zo’n race neer te zetten. Ik liep over de Promenade en rond kilometer vijftien voelden mijn benen echt goed. Ik dacht: ‘Ja, dit vakje hebben we sinds Taupō kunnen afvinken, nu gewoon blijven doorgaan.’ Bij kilometer negentien moest ik diep gaan. Er zat nog 32 seconden tussen, dus ik was voortdurend aan het rekenen. Ik dacht dat ik ongeveer 3:10 per kilometer moest blijven lopen om te winnen. Kristian zou dan onder de 3:00 per kilometer moeten lopen om me terug te pakken. Ik zei tegen mezelf: doorgaan, doorgaan, dit kleine moeilijke stuk overwinnen en daarna profiteren van de afdaling. Ik besef het eerlijk gezegd nog nauwelijks, maar het is echt geweldig dat het gelukt is.
Hayden WildeWereldkampioen 2026

Het laatste looponderdeel legde Wilde af zonder horloge om zijn pols, wat zijn wedstrijdindeling bemoeilijkte. ‘Bij het verlaten van T2 had ik al mijn spullen in mijn handen en stootte ik tegen mijn horloge. Volgens mij heb ik het helemaal tot aan de jachthaven geslingerd, wat behoorlijk frustrerend was. Als ik naar de race kijk, was het geen perfecte wedstrijd voor mij. Er waren een paar foutjes, maar ik ben erg tevreden over de manier waarop ik het lopen heb aangepakt’, vervolgde hij. ‘Op vijf kilometer van de finish wist ik stand te houden. De laatste twee kilometer waren heel zwaar, maar Kristian heeft een geweldige uitspraak: “Verliezen is erger.” En ja, dat klopt absoluut. Dat ik deze voorsprong heb kunnen behouden, is echt bijzonder.’

Kristian Blummenfelt gaf alles tot aan de finish, maar kwam enkele meters tekort voor de overwinning.

Ik denk dat ik de wedstrijd in de afdaling op de fiets heb verloren. Ik kon Gustav Iden, Marten Van Riel en Nick Thompson niet volgen; alle drie reden ze weg en ik dacht dat ik nog veel meer tijd zou verliezen. Bovenaan had ik twee minuten achterstand en ik vreesde dat daar in de afdaling nog eens twee minuten bij zouden komen. Het was dan ook positief toen ik hoorde dat het nog maar tweeënhalve minuut was. Mijn benen waren goed in het laatste deel van de fiets, dus ik dacht dat ik een sterke halve marathon in me had en was best tevreden over mijn prestatie. Maar het blijft natuurlijk dubbel om zo’n wedstrijd in een afdaling tegen Hayden te verliezen. Tweeënhalve minuut achterstand bij de start van de halve marathon is veel, ook al had ik die marge zes maanden geleden in Geelong nog goedgemaakt. Het was opnieuw een epische strijd, alleen jammer dat ik deze keer aan de verkeerde kant eindigde.
Kristian BlummenfeltVicewereldkampioen 2026

Blummenfelt deed wel goede zaken met het oog op het komende IRONMAN-wereldkampioenschap in Kona. ‘Over vier weken is het grote moment in Hawaï, dus we moeten ons gewoon opnieuw focussen. Ik denk dat anderen, zoals Casper Stornes en Gustav Iden, na deze wedstrijd al met het vervolg bezig zijn, omdat ze niet het resultaat hebben behaald waarop ze hoopten.’

Titelverdediger Jelle Geens veroverde zijn podiumplaats nadat hij als twaalfde van de fiets was gestapt.

Volgens mij heb ik goed gezwommen. Ik zat dicht genoeg bij de kop en de benen voelden behoorlijk comfortabel. Op de fiets werd er in het eerste deel veel ingehaald. Eenmaal in de klim lag het tempo echter bijzonder hoog. Ik denk dat ik daar een paar watt tekortkwam en met een te grote achterstand bovenkwam. Ik heb dat deel slecht aangepakt en kon voor T2 niet aansluiten bij de groep van Gustav. Ik wilde voor de overwinning strijden en vertrok daarom met een heel hoog tempo te voet, voordat ik moest vertragen. Proficiat aan Kristian en Hayden, hun wedstrijd was echt indrukwekkend.
Jelle GeensDerde op het WK 2026

Spannende strijd vanaf het zwemmen

Zestig van de beste professionele triatleten ter wereld gingen vanochtend om 7 uur van start in het azuurblauwe water van de Middellandse Zee. Al snel vormde zich een brede kopgroep. De Duitser Cedric Osterhold, de Italiaan Michele Bortolamedi en de Zwitser Ben Faeh legden in de eerste 700 meter een hoog tempo op, maar kregen de vooraf getipte favorieten niet gelost. De Belgen Marten Van Riel en Jelle Geens, de Duitser Rico Bogen, de Noren Casper Stornes en Kristian Blummenfelt en de Nieuw-Zeelander Hayden Wilde zaten allemaal stevig in de kopgroep.

De Amerikaan Seth Rider versnelde in de laatste meters en kwam als eerste uit het water in 23:28, met slechts twee seconden voorsprong op Bortolamedi. De Engelsman Sam Dickinson en de Zuid-Afrikaan Jamie Riddle maakten de eerste posities vol. De wedstrijd zat er al meteen kort op: de eerste 27 triatleten verlieten het water binnen 22 seconden.

Simon Viain en Gustav Iden opvallend sterk op de fiets

Bortolamedi begon als eerste aan het fietsparcours, maar het waren Riddle, de Australiër Josh Ferris, en de Duitsers Jonas Schomburg en Lasse Nygaard Priester die in de eerste kilometers van het 90 kilometer lange parcours de leiding namen. Net als in het water was de strijd om de posities intens in de aanloop naar de klim. Stornes, Wilde en Geens hielden elkaar nauwlettend in de gaten en stonden in de top tien toen het peloton de Col de Vence opdraaide.

De Fransman Simon Viain reed de snelste klimtijd op de Col de Vence: 26:37. Toch kwam Bortolamedi als eerste over de top. Na de klim doken de triatleten de afdaling naar Nice in. Daar liet Wilde zijn uitzonderlijke fietskwaliteiten zien en sloot hij snel aan bij de vijf koplopers. Ook Iden maakte gebruik van zijn sterke daalcapaciteiten en haalde meerdere renners voor zich in, terwijl Stornes en Rider in zijn spoor bleven.

Terwijl de leiders richting Nice afdaalden, plaatste Bortolamedi nog een laatste versnelling. Hij kwam als eerste bij de tweede wissel, kort gevolgd door Wilde, Bogen, Priester en Ferris. Iden zette met 2:16:43 de snelste fietstijd van de dag neer, maar stapte 54 seconden na de leider van de fiets.

De halve marathon zet alles op zijn kop

Alle belangrijke favorieten begonnen bijzonder snel aan het lopen. Wilde nam vanaf de eerste kilometer de leiding, waarna Priester vier kilometer later bij hem aansloot. Ook Geens en Blummenfelt vertrokken in een hoog tempo. De Belg won na 25 minuten negen plaatsen, terwijl de Noor opschoof naar de vijfde positie. Bij kilometer zestien hadden beide mannen een podiumplaats te pakken.

Terwijl Blummenfelt en Geens snel terrein op hem wonnen, vond Wilde in de laatste kilometers van de halve marathon een tweede adem. Hij weerstond de opmars van de Noor, die tot op 18 seconden naderde. Hayden Wilde is daarmee de eerste Nieuw-Zeelander sinds 2008 die de wereldtitel IRONMAN 70.3 verovert.

Top 10 mannen

1 Hayden Wilde (Nieuw-Zeeland) 3:50:51

2 Kristian Blummenfelt (Noorwegen) 3:51:09

3 Jelle Geens (België) 3:52:40

4 Gustav Iden (Noorwegen) 3:53:16

5 Lasse Nygaard Priester (Duitsland) 3:54:08

6 Casper Stornes (Noorwegen) 3:54:23

7 Jamie Riddle (Zuid-Afrika) 3:54:44

8 Jonas Schomburg (Duitsland) 3:55:23

9 Sam Dickinson (Groot-Brittannië) 3:55:40

10 Michele Bortolamedi (Italië) 3:55:51

Volledige uitslagen

Zeven Fransen in de top 11 van het overallklassement bij de agegroupers

Aan de agegroupwedstrijd namen 3.500 triatleten deel. De neutrale atleet Evgeny Tikhonin won in 4:15:24, voor de Zwitser Geoffroy Bagnoud en de Duitser Thorben Scholl.

De Franse amateurs zetten een sterk collectief resultaat neer met zeven atleten in de top 11 van het algemene klassement.

Robin Lemercier werd vierde, en tweede in de leeftijdscategorie 25-29 jaar. Vlak achter hem eindigde landgenoot Antoine Viertaix als vijfde overall, tevens tweede in de categorie 18-24 jaar.

Alexandre Caille, winnaar van de IRONMAN des Sables d’Olonne in 2025 en van de IRONMAN 70.3-wedstrijden van Tours en Vichy in 2026, werd zevende overall en tweede in de categorie 30-34 jaar. Voor hem eindigden Anatole Giraud-Telme als achtste, Brice Gayant als negende, Victor Tourde als tiende en Florian Richard als elfde.

Richard Sumpter werd derde in de categorie 45-49 jaar.

Laurent Lambert won de categorie 50-54 jaar, net als Christophe Bastié bij de 55-59-jarigen.

Christian Masera en Jean-Luc Franchi werden respectievelijk tweede en derde bij de 65-69-jarigen. Gilles Macherey werd vierde bij de 70-74-jarigen.

Jean Marc Primault en Thierry Poynard werden respectievelijk tweede en derde bij de 75-79-jarigen. Albert Dulac won de categorie 80-84 jaar in 8:12:08.