Wereldkampioenschappen IRONMAN 70.3 2026 in Nice: Jelle Geens, Kristian Blummenfelt, Taylor Knibb, Marjolaine Pierré, Audrey Merle... Wie zijn de favorieten?

Op zaterdag 12 en zondag 13 september is Nice het decor voor de editie 2026 van de wereldkampioenschappen IRONMAN 70.3. In totaal strijden zaterdag 3.000 vrouwen om de wereldtitels bij de elite en in de leeftijdsgroepen, gevolgd door 3.500 mannen op zondag. De startvelden zijn indrukwekkend, ook omdat deze wedstrijd voor velen een belangrijke opstap vormt naar de wereldkampioenschappen IRONMAN, vier weken later in Kona, Hawaii (Verenigde Staten). Een analyse van de favorieten.

Dit jaar zitten er slechts vier weken tussen de twee wereldkampioenschappen IRONMAN 70.3 en IRONMAN, bovendien in omgekeerde volgorde. Het WK IRONMAN 70.3 vindt eerst plaats, gevolgd door het WK IRONMAN. Dat is een voordeel voor triatleten die aan beide wedstrijden willen deelnemen, en dat zullen er veel zijn: ze kunnen hun vorm geleidelijk opbouwen en krijgen meer ruimte voor herstel. Geen wonder dus dat de aangekondigde startlijsten bol staan van de atleten die eind 2026 op beide wereldtitels mikken in het langeafstandstriathlon.

Wie kan Taylor Knibb bij de vrouwen bedreigen?

De afzegging van de titelverdedigster, de Britse Lucy Charles-Barclay, heeft haar belangrijkste rivalen een flinke zorg uit handen genomen. Ze laat Nice schieten om haar voorbereiding op Kona en het WK IRONMAN, haar belangrijkste doel van het seizoen, alle prioriteit te geven. Die beslissing heeft ook een historische dimensie: sinds 2011 had geen enkele titelverdedigster op de IRONMAN 70.3 afgezien van haar titelverdediging. Charles-Barclay kiest dus voor een optimale voorbereiding in plaats van een opeenstapeling van doelen. De weg ligt open voor een nieuwe wereldkampioene.

Eén atlete lijkt de aangewezen kandidaat om die plaats in te nemen: de Amerikaanse Taylor Knibb. Ze is een van de veelzijdigste atleten in het internationale veld en heeft al drie wereldtitels IRONMAN 70.3 op haar naam staan (2022, 2023 en 2024). Sinds 2021 stond ze bovendien bij elke deelname aan het WK 70.3 op het podium. Anders gezegd: als ze aan de start staat, doet ze vrijwel altijd mee om de overwinning.

Haar seizoen 2026 verloopt wel atypischer dan anders. Knibb won de IRONMAN 70.3 Oceanside (Verenigde Staten) en werd tweede bij de IRONMAN Texas (Verenigde Staten), maar bleef ook actief in het World Triathlon-circuit. Zo won ze een wereldbekerwedstrijd in Edmonton (Canada) en werd ze zevende in de WTCS-wedstrijd van Londen (Groot-Brittannië). Voor Kona, waarvoor ze eveneens gekwalificeerd is, neemt ze met het Amerikaanse team ook deel aan de wereldkampioenschappen tijdrijden in Montreal (Canada). Die mogelijkheid om voortdurend tussen formats en sporten te schakelen, maakt haar juist zo moeilijk te verslaan. In Nice mikt ze op een vierde wereldtitel op de 70.3. Het Franse parcours zou bovendien uitstekend moeten passen bij haar profiel als sterke fietser, die de wedstrijd op de fiets kan openbreken en daarna nog genoeg overhoudt om zeer hard te lopen.

De Britse Kat Matthews kent het recept voor een geslaagd WK IRONMAN 70.3 als geen ander. Ze werd in 2023 en 2024 tweede achter Knibb en heeft al bewezen dat ze kan presteren wanneer de inzet hoger wordt. Haar seizoen 2026 is sterk, met overwinningen bij de IRONMAN New Zealand en de IRONMAN 70.3-races van Geelong (Australië) en Elsinore (Denemarken). Vooral de combinatie die op een parcours als dat van Nice zo belangrijk is, heeft ze in huis: grote efficiëntie op de fiets en het vermogen om na meer dan twee uur inspanning een hoog looptempo vast te houden.

Een andere zeer serieuze kandidaat is de Noorse Solveig Lövseth. Sinds haar wereldtitel IRONMAN in oktober vorig jaar in Kona, Hawaii (Verenigde Staten), heeft ze een spectaculaire stap vooruit gezet. In het voorjaar werd ze tweede bij de IRONMAN 70.3 Oceanside (Verenigde Staten), waarna ze twee IRONMAN-wedstrijden won: in Texas (Verenigde Staten) en vervolgens in Hamburg (Duitsland). Haar profiel is bijzonder interessant in Nice. Solveig Lövseth is niet slechts gespecialiseerd in één discipline: ze beschikt over de kwaliteiten om in alle drie de sporten in het spoor van de besten te blijven en lijkt sinds haar wereldtitel bovendien nog volwassener te zijn geworden.

Ook met de Duitse Laura Philipp moet rekening worden gehouden. Zij komt niet op onbekend terrein. In 2024 won ze in Nice het WK IRONMAN, na een demonstratie die haar naar de top van de internationale langeafstandshiërarchie bracht. Enkele weken geleden schreef ze bovendien de IRONMAN 70.3 Zell am See (Oostenrijk) op haar naam. Haar grote doel voor 2026 blijft echter het WK IRONMAN in Kona. Dat betekent uiteraard niet dat ze in Nice niet voor de overwinning zal gaan.

Voor het Franse publiek is Marjolaine Pierré uiteraard een van de atleten om nauwlettend te volgen. De Française kent de regio goed en komt met een cv dat alle ambities rechtvaardigt. Ze is tweevoudig wereldkampioene lange afstand bij World Triathlon, in 2023 in Ibiza (Spanje) en in 2025 in Pontevedra (Spanje), en werd vorig jaar vijfde op het WK IRONMAN 70.3 in Marbella (Spanje). In 2026 won Marjolaine Pierré de IRONMAN 70.3 Pays d'Aix, waarna ze enkele weken geleden tweede werd op het EK IRONMAN 70.3 in Jönköping (Zweden), achter de Duitse Bianca Bogen. Daarna trok ze op stage naar Font Romeu. Ze komt dus met een voorbereiding die volledig op deze grote afspraak is afgestemd.

Achter dit vijftal lijkt de lijst met outsiders bijna net zo sterk als die met favorieten. De Duitse Bianca Bogen, de regerend Europees kampioene IRONMAN 70.3, maakt eveneens een sterke ontwikkeling door. Ze werd eerder dit jaar vijfde in de T100 Gold Coast (Australië), zesde in de T100 Vancouver (Canada) en won al een 70.3 in Hradec Králové (Tsjechië). De Duitse heeft inmiddels voldoende aansprekende resultaten verzameld om op een podiumplaats op het WK te mikken.

Houd ook de Zwitserse Julie Derron in de gaten, de recente winnares van de T100 Vancouver, evenals Imogen Simmonds, vijfde in Vancouver en derde op het WK IRONMAN 70.3 van 2023 in Lahti, Finland.

En de andere Françaises?

Ook verschillende andere Françaises verdienen aandacht. Audrey Merle, voormalig wereldkampioene bij de beloften en olympiër in Rio 2016, werd dit jaar derde bij de IRONMAN 70.3 Oceanside (Verenigde Staten) en vierde in Elsinore (Denemarken). Haar passage in het T100-circuit, met onder meer een achtste plaats in Pamplona (Spanje) en een twaalfde in Vancouver (Canada), toont dat ze zich kan meten met de beste triatleten ter wereld en zich goed heeft aangepast aan de lange afstand.

Aurélia Boulanger bewandelt dan weer een opmerkelijker pad. Na een bijzonder moeilijke periode tussen 2024 en halverwege 2025, waarin ze met een depressie kampte, heeft de atlete uit de Gard de weg naar sterke prestaties teruggevonden. In juni won ze de IRONMAN 70.3 Mont-Tremblant (Canada), waarmee ze zich voor Nice kwalificeerde. Begin augustus werd ze vervolgens derde bij de IRONMAN 70.3 van Krakau in Polen.

Ook Anne-Sophie Pierre, in juli tweede bij de IRONMAN 70.3 Swansea (Wales), staat aan de start. Haar parcours verdient op zichzelf al aandacht: ze begon in 2020 met triatlon en kwam in 2021 tijdens een zware val met de fiets ten val, waarbij ze meerdere wervelfracturen opliep. Bijna anderhalf jaar lang bleef ze daardoor verwijderd van haar beste niveau.

Tot slot waagt Nikita Paskiewiez zich aan een bijzonder ambitieus plan: Nice en Kona combineren. Ze heeft zich voor beide wedstrijden gekwalificeerd, maar haar achillespees blijft een vraagteken. Tijdens haar vijftiende plaats in de IRONMAN 70.3 Zell am See (Oostenrijk) enkele weken geleden voelde ze in elk geval geen pijn meer. e plaats op de IRONMAN 70.3 Zell am See (Oostenrijk) enkele weken geleden.

Wat Julie Iemmolo betreft: zij liep begin juli een scafoïdfractuur op en zal vooral van het evenement proberen te genieten. Haar voorbereiding is noodgedwongen verstoord.

Bij de mannen neemt Jelle Geens het op tegen het Noorse legioen

Bij de mannen komen ongeveer 3.500 deelnemers aan de start. De profwedstrijd kan opnieuw uitdraaien op een duel tussen België en Noorwegen.

De eerste naam die vanzelfsprekend naar voren komt, is die van de titelverdediger: de Belg Jelle Geens. Hij won de laatste twee edities van het WK IRONMAN 70.3. In Marbella (Spanje) versloeg hij in november vorig jaar de Noor Kristian Blummenfelt met slechts drie seconden verschil, na 113 kilometer wedstrijd. Enkele maanden later stonden beide mannen opnieuw tegenover elkaar in Australië, bij de IRONMAN 70.3 Geelong, waar de Noor revanche nam.

Kristian Blummenfelt blijft dus een van de grote favorieten. De olympisch kampioen van Tokio (Japan), wereldkampioen IRONMAN van 2021 en wereldkampioen IRONMAN 70.3 van 2022 beschikt waarschijnlijk over een van de indrukwekkendste erelijsten van het veld. Dit jaar won hij de IRONMAN 70.3 Oceanside (Verenigde Staten) en de IRONMAN Texas (Verenigde Staten).

Maar Noorwegen reduceren tot Blummenfelt zou een vergissing zijn. Casper Stornes, de regerend wereldkampioen IRONMAN, werd derde op het WK IRONMAN 70.3 in Marbella (Spanje), achter Geens en Blummenfelt. Sindsdien bevestigde hij zijn regelmaat met twee derde plaatsen, bij de IRONMAN 70.3 Oceanside (Verenigde Staten) en de IRONMAN Texas (Verenigde Staten), waarna hij met overtuiging de IRONMAN Frankfurt (Duitsland) won, het toneel van het EK op de volledige afstand.

Naast hem staat zijn landgenoot Gustav Iden, die terugkeert naar een bijzonder symbolische plek. In Nice veroverde hij in 2019 zijn eerste wereldtitel IRONMAN 70.3. Dit jaar werd hij tweede in de IRONMAN Frankfurt en uiteraard blijft hij een kandidaat voor het podium.

Kunnen de Duitsers dit duel voorkomen?

Verschillende Duitsers zullen proberen zich tussen deze favorieten te nestelen. Rico Bogen beschikt daarbij over een wapen dat maar weinig anderen kunnen tonen: hij weet al hoe het voelt om wereldkampioen IRONMAN 70.3 te worden. De Duitser veroverde de titel in 2023.

Ook Lasse Nygaard Priester verdient aandacht. Hij kent een bijzonder constant seizoen: vijf podiumplaatsen in vijf wedstrijden, met overwinningen bij de IRONMAN 70.3 Sweden en Zell am See-Kaprun (Oostenrijk), een tweede plaats bij de IRONMAN 70.3 Valencia (Spanje) en een derde plaats bij de IRONMAN 70.3 Pays d'Aix (Frankrijk). Daar kwam nog een tweede plaats in de T100 San Francisco (Verenigde Staten) bij. Jonas Schomburg maakt dit sterke en competitieve Duitse trio compleet.

En de olympiërs?

Het veld bevat ook een indrukwekkende verzameling olympische medaillewinnaars en deelnemers. De Nieuw-Zeelander Hayden Wilde, olympisch vicekampioen in Parijs 2024, is een van de mannen die de voorspellingen overhoop kunnen halen. Dat geldt ook voor de Amerikanen Morgan Pearson en Seth Rider, en voor de Brit Sam Dickinson. En zeker voor de Belg Marten Van Riel. Hij maakte een stormachtige entree op de IRONMAN 70.3: sinds 2019 is hij ongeslagen op deze afstand. In 2026 won hij onder meer de IRONMAN Lake Placid (Verenigde Staten) en de IRONMAN 70.3 Elsinore (Denemarken), terwijl hij tweede werd bij de IRONMAN Texas (Verenigde Staten). In Nice zal Van Riel dus veel meer zijn dan een outsider.

De Fransen zonder Sam Laidlow en Vincent Luis

Aan Franse zijde kiest Sam Laidlow, wereldkampioen IRONMAN van 2023, ervoor om zich voor te bereiden op het WK IRONMAN in Kona. Diezelfde zondag neemt hij deel aan de Challenge Samarkand (Oezbekistan), waar hij een vlakker fietsparcours treft dat meer weg heeft van het parcours in Kona.

De Franse supporters richtten hun blik daarom op Vincent Luis, die aan zijn laatste seizoen bezig is. Afgelopen juli miste hij in de IRONMAN 70.3 Boise (Verenigde Staten) op een haar na het podium en werd hij vierde. Eind 2025 plaatste hij zich voor het WK IRONMAN 70.3 in Nice door de IRONMAN 70.3 Bahrain te winnen. Helaas zal de Franse icoon niet in Nice aan de start staan, maar spreekt hij zijn fans rechtstreeks toe in Kona, waar hij tijdens het WK IRONMAN aan zijn laatste dans begint. Eerder dit seizoen werd hij vierde in de IRONMAN Texas (Verenigde Staten) en vijfde op het EK IRONMAN in Frankfurt (Duitsland).

Zonder deze natuurlijke leiders kunnen verschillende Fransen een plaats in de top 15 ambiëren. Simon Viain valt in 2026 op door zijn opmerkelijke regelmaat: derde bij de IRONMAN 70.3 Elsinore (Denemarken), vierde bij de IRONMAN 70.3 Swansea (Wales), zesde bij de IRONMAN 70.3 Zell am See (Oostenrijk) en vierde bij de IRONMAN 70.3 Valencia (Spanje). Een top 10, of zelfs meer, ligt binnen zijn bereik.

Quentin Barreau, de beste Fransman op het WK IRONMAN 70.3 in Nice in 2025, waar hij twaalfde werd, keert terug met extra ervaring. In 2025 won hij een IRONMAN 70.3 in Ecuador. Dit seizoen werd hij onder meer elfde in de Challenge Samorin 2026 en nam hij deel aan de IRONMAN Frankfurt (Duitsland). Een stage in Font-Romeu in augustus moet ervoor zorgen dat hij met optimaal gevulde reserves aan de start verschijnt.

Ook Nathan Guerbeur heeft zich dubbel gekwalificeerd voor Nice en Kona. De voormalige duathleet stapte in 2024 voltijds over naar het langeafstandstriathlon en werd in 2026 onder meer achtste in de IRONMAN Frankfurt (Duitsland) en vijfde in de IRONMAN 70.3 Pays d'Aix.

Ook de onverzettelijke Casimir Moine moet worden gevolgd. Hij kende in 2025 een spectaculair seizoen met drie podiumplaatsen in vier wedstrijden, waaronder overwinningen bij de IRONMAN 70.3 Tours (Frankrijk) en de IRONMAN 70.3 Peru. In 2026 werd hij opnieuw tweede bij de IRONMAN 70.3 Punta del Este (Uruguay) en vijfde in Vitoria-Gasteiz (Spanje).

Valentin Rouvier, in 2025 Frans kampioen in het... canicross, werd negendee in de IRONMAN 70.3 Kraichgau (Duitsland) en achtstee in de Embrunman 2026.

Félix Forissier, drievoudig wereldkampioen cross-triathlon en wereldkampioen XTerra in 2025, rijdt in Nice zijn eerste grote internationale wedstrijd op een racefiets. Hij maakt de Franse delegatie compleet, met haar uiteenlopende en ambitieuze profielen.