Mistrzostwa Świata IRONMAN 2026: faworyci marzą o triumfie na Hawajach

Sobota 10 października 2026 roku zapisze się w historii światowego triathlonu IRONMAN. Po siedmiu latach przerwy wracają połączone mistrzostwa świata, podczas których 2548 triathlonistów i triathlonistek powalczy o tytuł na królewskim dystansie. Jednego dnia, w swoich kategoriach wiekowych i w rywalizacji zawodowców. Na archipelagu Hawajów, gdzie wszystko zaczęło się w 1978 roku...

Światowy triathlon wraca do swoich korzeni, ku ogromnej radości całej społeczności. Po okresie, w którym IRONMAN Group rozdzielił starty kobiet i mężczyzn, a gospodarze mistrzostw świata IRONMAN zmieniali się rotacyjnie, wszystko znów wygląda jak u początków tej dyscypliny: mistrzostwa świata odbędą się w Kailua-Kona na Big Island na Hawajach, podczas jednego dnia rywalizacji kobiet i mężczyzn.

2548 zakwalifikowanych triathlonistów i triathlonistek, w tym zaledwie 27% kobiet, zmierzy się z tym, co od lat stanowi o charakterze i legendzie zawodów:

Pływaniem na dystansie 3800 m w ciepłych wodach Pacyfiku, bez pianki, gdzie różnice mogą szybko urosnąć, także za sprawą licznych i zdradliwych prądów.
Rozgrzanym asfaltem na trasie rowerowej (180 km / 1500 m przewyższenia), prowadzącej Queen K Highway do nawrotu w Hawi, a następnie wyczerpującym powrotem, często pod wiatr.
A potem morderczym maratonem (42,195 km), w miarę jak słupek rtęci rośnie, przez pola lawy Energy Lab i nieskończenie długie proste Alii Drive.

Faworytki elity kobiet

54 zawodniczki wystartują w wyścigu elity kobiet, którego początek zaplanowano na 6:30 (18:30 we Francji). Będzie to ostatnia runda IRONMAN Pro Series 2026. Do podziału między zawodowców pozostaje część puli wynoszącej 375 000 dolarów, a zwyciężczyni otrzyma 125 000 dolarów, tyle samo co triumfator wyścigu mężczyzn.

Obrończyni tytułu, Norweżka Solveig Lövseth, wystartuje z numerem F1. Wróci do Kony z ambicją obrony tytułu wywalczonego w spektakularnych i niespodziewanych okolicznościach rok temu, podczas swojego pierwszego startu w mistrzostwach świata IRONMAN. Norweżka wyprzedziła kilka rywalek na ostatnich kilometrach maratonu i zwyciężyła w czasie 8:28:27.

Solveig Løvseth mistrzynią świata w 2025 roku

Zwycięska passa trwała także w 2026 roku: Norweżka wygrała IRONMAN Texas w Stanach Zjednoczonych i IRONMAN Hamburg w Niemczech, a w ostatnich mistrzostwach świata IRONMAN 70.3 w Nicei zajęła czwarte miejsce.

Wśród zawodniczek, które spróbują przerwać dominację Solveig Lövseth, jest Brytyjka Kat Matthews, dwukrotna zwyciężczyni IRONMAN Pro Series i ubiegłoroczna druga zawodniczka w Kony. W 2025 roku pobiegła najszybszy maraton, uzyskując czas 2:47:23.

Trzykrotna srebrna medalistka mistrzostw świata IRONMAN przyjeżdża do Kony po zwycięstwie w IRONMAN New Zealand, a także triumfach w zawodach IRONMAN 70.3 Geelong w Australii i w Elsinore w Danii w sezonie 2026.

Jedną z głównych kandydatek do zwycięstwa będzie także Niemka Laura Philipp. Mistrzyni świata IRONMAN 2024 z Nicei zajęła rok temu trzecie miejsce w Kony, zdobywając trzeci z rzędu medal mistrzostw świata IRONMAN. Do tegorocznej rywalizacji przystępuje z dużą pewnością siebie po ustanowieniu w połowie sierpnia nowego najlepszego czasu na IRONMAN Kalmar 2026 w Szwecji. Wynik 8:13:17 robi wrażenie.

Dwie największe faworytki to jednak Brytyjka Lucy Charles-Barclay i Amerykanka Taylor Knibb, które wracają na hawajską wyspę z nowymi ambicjami. Obie będą chciały zamknąć rozdział pechowego startu w Kony w 2025 roku. Rok temu walczyły na tej samej trasie o zwycięstwo, ale obie musiały wycofać się podczas biegu.

Przez długi czas biegły łeb w łeb na czele stawki, ale rok temu Taylor Knibb (z lewej) i Lucy Charles-Barclay (z prawej) ostatecznie zeszły z trasy.

Lucy Charles-Barclay odpuściła mistrzostwa świata IRONMAN 70.3 w Nicei, by dopracować przygotowania do tego startu, którego receptę zna doskonale, bo wygrała go w 2023 roku. Taylor Knibb zdobyła w Nicei swój czwarty tytuł mistrzyni świata IRONMAN 70.3, ale zwycięstwo na królewskim dystansie wciąż jej umyka. Potwierdziło to drugie miejsce w IRONMAN Texas w kwietniu.

Outsiderki polują na miejsce na podium

Kanadyjka Paula Findlay zadebiutuje w Kony na mistrzostwach świata IRONMAN. Wygrała w imponującym stylu IRONMAN Lake Placid w Stanach Zjednoczonych 19 lipca, podczas swojego pierwszego startu na pełnym dystansie, i szybko wyrosła na poważną kandydatkę do czołowych miejsc.

Szwajcarka Julie Derron będzie kolejną debiutantką, na którą warto zwrócić uwagę. Srebrna medalistka igrzysk olimpijskich w Paryżu w 2024 roku wywalczyła kwalifikację do Kony, wygrywając IRONMAN Thun na początku lipca, u siebie w Szwajcarii. Przygotowania do Hawajów kontynuowała, zajmując drugie miejsce na mistrzostwach świata IRONMAN 70.3 w Nicei.

Stawkę uzupełni Nowozelandka Hannah Berry, czwarta w Kony przed rokiem. Kwalifikację na Hawaje 2026 zapewniła sobie już w marcu, zajmując drugie miejsce w IRONMAN New Zealand. Z czasem nabierała rozpędu i wygrała między innymi IRONMAN 70.3 Sunshine Coast w Australii 13 września.

Podobną ścieżkę przygotowań obrała Austriaczka Lisa Perterer, piąta w Kony przed rokiem podczas swojego debiutu na wyspie. Zwycięstwo w IRONMAN Cozumel w Meksyku pod koniec 2025 roku pozwoliło jej wcześnie uwolnić się od presji walki o kwalifikację na Hawaje 2026. Mogła spokojnie przygotowywać się do najważniejszego startu, zajmując w połowie roku dwa piąte miejsca, w IRONMAN Hamburg w Niemczech i w Lake Placid w Stanach Zjednoczonych.

Trzy Francuzki w elicie

Cztery francuskie zawodniczki wywalczyły slot na tę edycję. Nie wystartuje jednak Julie Iemmolo. Z powodu kontuzji nadgarstka reprezentantka południa Francji musiała wycofać się podczas mistrzostw świata 70.3 w Nicei. Tydzień później wróciła do rywalizacji zwycięstwem w triathlonie M w Istres i zaliczyła pierwszy mocny trening pływacki na tydzień przed mistrzostwami. Na dobry wynik było już za późno.

Na miejscu jest za to Marjolaine Pierré. Piąte miejsce w Nicei pozostawiło niedosyt, ale także dało jej powody do optymizmu, zwłaszcza jeśli chodzi o możliwości na rowerze. Jak wyjaśniła nam dzień po starcie w Nicei, przede wszystkim będzie chciała nie dać się przytłoczyć skalą wydarzenia, co przydarzyło jej się rok temu podczas debiutu na Hawajach.

Marjolaine Pierré podczas rekonesansu na Hawajach

Dla Annę-Sophie Pierre będzie to pierwszy start w Kony. Zrobiła wszystko, by dobrze zaaklimatyzować się do specyficznych warunków, przyjeżdżając na wyspę pod koniec września.

Zakwalifikowana dzięki trzeciemu miejscu w IRONMAN Lanzarote 2026 w Hiszpanii Nikita Paskiewiez również po raz pierwszy wystartuje w Kony, po zajęciu 28. miejsca na mistrzostwach świata IRONMAN 70.3 2026.

Stawka mężczyzn jeszcze nigdy nie była tak mocna

W wyścigu mężczyzn, którego start zaplanowano na 6:20 rano (18:20 we Francji), nie wystąpi obrońca tytułu, Norweg Casper Stornes. Zwycięzca ubiegłorocznych mistrzostw w Nicei nie będzie mógł bronić korony. 25 września podczas treningu potrącił go samochód. Stornes musiał zrezygnować ze startu i leczy złamanie prawego obojczyka oraz kręgu L3.

Rok temu Norwegia zgarnęła całe podium mistrzostw świata IRONMAN w Nicei

Norwegia traci więc ważne ogniwo, ale wciąż ma dwie mocne karty: Gustava Idęna, mistrza z Kony z października 2022 roku, oraz przede wszystkim niepowstrzymanego Kristiana Blummenfelta. „Big Blu” zaprezentował świetną formę podczas ostatniego IRONMAN 70.3 w Nicei. Gdyby miał do pokonania kilka kilometrów więcej, bez wątpienia dopadłby Nowozelandczyka Haydena Wilde’a na Promenade des Anglais i odebrał mu tytuł mistrza świata. Ostatecznie zajął drugie miejsce po półmaratonie w czasie 1:05:12, co dobrze wróży przed Hawajami, jeśli utrzyma tę dyspozycję. W sezonie wygrał między innymi IRONMAN Texas w Stanach Zjednoczonych 18 kwietnia, przebiegając maraton w 2:30:47.

„Big Blu” pokazał w Nicei znakomitą formę

Jego norweski partner Gustav Iden, wicemistrz świata IRONMAN 2025, również nie zamierza się chować. Wygrał już w Kony w 2022 roku, więc wie, jak to zrobić, a jego forma znów wygląda bardzo dobrze. Pod koniec czerwca zajął drugie miejsce w IRONMAN Hamburg w Niemczech.

Belgijski olimpijczyk Marten Van Riel najwyraźniej doskonale odnalazł się po przejściu na pełny dystans IRONMAN. Podczas gdy jego rodak Jelle Geens błyszczy na połówce, Van Riel postawił na królewski format. W tym roku wygrał zawody w Lake Placid w Stanach Zjednoczonych i zajął drugie miejsce w Texas również w USA. Znacznie gorzej zna jednak hawajską trasę i atmosferę niż jego główni rywale, bo jeszcze nigdy tu nie startował.

Marten Van Riel, zwycięzca zawodów w Lake Placid w tym sezonie

Dokładnym przeciwieństwem jest Patrick Lange, trzykrotny zwycięzca w Kony, ostatnio w 2024 roku, a zarazem ostatni przedstawiciel starszego pokolenia, które często poświęcało całe kariery legendarnemu dystansowi.

W 2018 roku jako pierwszy złamał w Kony barierę ośmiu godzin. W maju zajął drugie miejsce w Lanzarote w Hiszpanii, a na początku lipca był dziewiąty w Challenge Roth w Niemczech. Od tamtej pory nie pojawił się na starcie, oszczędzając siły przed tym, co w wieku 40 lat może być jednym z jego ostatnich startów w Kony. Zapowiedział bowiem zakończenie kariery po sezonie 2027. Jego bieg, znajomość trasy i doświadczenie taktyczne mogą okazać się bezcenne.

Weteran Patrick Lange, zwycięzca z 2024 roku

Jego rodak Jonas Schomburg, kolejny zawodnik z przeszłością w triathlonie olimpijskim, może pomóc Niemcom walczyć o czołowe miejsca. W połowie sierpnia 32-latek wygrał IRONMAN Kalmar w Szwecji z czasem 7:22:57. Jego jedynym minusem będzie brak doświadczenia w Kony.

Ale także Francuz Sam Laidlow nie miał go wiele, gdy w 2022 roku zajął drugie miejsce w tych zawodach. Rok później został mistrzem świata IRONMAN w Nicei, a następnie zajął 18. miejsce w Kony w 2024 roku i piąte miejsce na mistrzostwach świata IRONMAN 2025 w Nicei. W 2026 roku był niezwykle skuteczny: wygrał IRONMAN 70.3 Valencia w Hiszpanii w kwietniu, IRONMAN Lanzarote w maju, a w lipcu Challenge Roth w Niemczech, ustanawiając nowy rekord trasy 7:21:04. W połowie września zwyciężył także w Challenge Samarkand w Uzbekistanie. Jego pojedynek z norweskimi rywalami zapowiada się wyjątkowo ciekawie.

Pod nieobecność Léona Chevaliera, czwartego zawodnika w Kony w 2024 roku, Sam Laidlow wystartuje u boku debiutantów: Pierre’a Le Corre’a i Vincenta Luisa. Po wspólnych, owocnych latach w reprezentacji Francji w triathlonie olimpijskim obaj przeszli na pełny dystans IRONMAN. Na Big Island spotkają się po raz pierwszy.

36-letni Breton Le Corre bardzo wcześnie, już w marcu, wywalczył kwalifikację, zajmując drugie miejsce w IRONMAN New Zealand podczas swojego debiutu na tym dystansie. Uzyskał wynik poniżej ośmiu godzin: 7:48:26. Przygotowania zakończył drugim miejscem w Triathlon XL de Gérardmer na początku września.

Pierre Le Corre podczas ostatniego triathlonu w Gérardmer

Vincent Luis zapewnił sobie kwalifikację w wieku 37 lat, zajmując w kwietniu 2026 roku czwarte miejsce w IRONMAN Texas w Stanach Zjednoczonych z czasem 7:25:29. Jego drugi tegoroczny start przygotowawczy na dystansie IRONMAN został niestety skrócony przez upał: w Frankfurcie w Niemczech przejechał 125 zamiast 180 km i pobiegł półmaraton zamiast maratonu. Mimo to zajął piąte miejsce. Oby dwukrotny mistrz świata w triathlonie olimpijskim nie stracił zbyt wielu punktów odniesienia i zdołał zatańczyć po raz ostatni na własnych warunkach.

Francuską ekipę zawodowców uzupełnią Nathan Guerbeur, Arnaud Guilloux i Damien Le Mesnager. Arthur Horseau musiał wycofać się ze startu z powodu kontuzji ścięgien kostki i ścięgna Achillesa.

2427 triathlonistów w mistrzostwach świata IRONMAN

Według oficjalnych danych organizatora w mistrzostwach świata IRONMAN w mece triathlonu wystartuje 2427 zawodników z kategorii wiekowych. Wśród nich jest 156 Francuzów, również według oficjalnych danych, co daje Francji czwartą najliczniejszą reprezentację. Wyprzedzają ją Stany Zjednoczone (589 zakwalifikowanych), Niemcy (279) i Australia (166).

Najliczniejszą męską kategorią wiekową będzie grupa 55–59 lat, w której o tytuł mistrza świata powalczy 276 triathlonistów. Wśród kobiet najwięcej zawodniczek wystartuje w dwóch kategoriach: 30–34 oraz 45–49 lat, po 85 w każdej. Pierwsze fale ruszą o 6:38 (18:38 czasu francuskiego), według następującego podziału: