De uitslagen van de XTrem Alpsman by The Stone 2026

Op 27 juni schreef AlpsMan in Italië een nieuw hoofdstuk in zijn geschiedenis met de terugkeer van de extreme triatlon The Stone, een legendarische wedstrijd die in 2016 ontstond. Dit is meer dan een naamswijziging: voor het evenement begint een nieuw avontuur, trouw aan het DNA van AlpsMan: compromisloos, veeleisend, menselijk en diepgeworteld in de bergen. Het decor verandert, de geest blijft dezelfde, net als bij de oorspronkelijke AlpsMan aan het meer van Annecy.

Een uitzonderlijke dag in het Lombardische bergland

Het Iseomeer, een alpiene parel aan de voet van de Lombardische bergen, vormde het decor voor een buitengewone dag. De start vond midden op het meer plaats: na een sprong vanaf een boot begonnen de deelnemers aan 3,8 km zwemmen. Daarna volgde een loodzwaar fietsparcours met lange beklimmingen en spectaculaire uitzichten, goed voor 180 km en 4.100 hoogtemeters.

Ook het looponderdeel bleef trouw aan de geest van AlpsMan en dreef de atleten tot het uiterste. De race begon in het hart van Ponte di Legno. Bij kilometer 20 volgde een ‘keerpunt’: daar konden deelnemers de titel ‘Stone Finisher’ of ‘Legno Finisher’ behalen. Wie op tijd aankwam, wachtte nog een legendarische finale: de klim naar de top van de Passo Paradiso op 2.600 meter hoogte, na in totaal 38,5 km lopen en 2.200 hoogtemeters.

Franse winst bij de mannen

De eerste editie onder het AlpsMan-label leverde afgelopen juni 93 finishers op, van de 200 ingeschreven deelnemers. Daarvan voltooiden 60 de Xtrem en 33 de Half.

Om 18.12 uur begonnen de ‘stenen triatleten’ van AlpsMan Ponte di Legno by The Stone de mythische finish op 2.600 meter hoogte bij de Passo Paradiso te bereiken. Ze werden er verwelkomd door de imposante Presena-gletsjer. Daarmee kwam een ongelooflijke reis door de drie disciplines ten einde, nadat die om 4 uur ’s ochtends aan de oevers van het Iseomeer was begonnen, in een stilte die nog door de duisternis werd omhuld.

Bovenaan het klassement van de Xtrem, waarbij alle finishers met de traditionele Stone als winnaar werden gehuldigd, zette de Fransman Issam Idjerouidene (Club des Nageurs de Paris) met 14:12:13 de snelste mannentijd neer : ‘De wedstrijd was gewoonweg fantastisch. Het was de eerste keer dat ik ’s nachts in een rechte lijn zwom, uitsluitend geleid door het licht van een vuurtoren. Er stond veel wind en er was veel stroming; op een bepaald moment werd het echt zwaar. Ook het fietsen was fantastisch, al lag de Passo Gavia me wat minder, zeker gezien mijn lichaamsbouw. Het lopen was daarentegen een nachtmerrie: zo lang over stenen lopen is echt moeilijk. Maar het blijft een compleet waanzinnige ervaring’, aldus de Parijse triatleet.

Bij de vrouwen ging de beste prestatie naar de Zwitserse Sandra Wolf (Swiss Triathlon), die won in 16:08:46 : ‘Het zwemmen was moeilijk door de harde wind. Ik zag het licht duidelijk, maar was steeds te veel op mezelf gefocust. Ik probeerde mijn lijn te corrigeren, maar dat lukte niet: ik raakte voortdurend verkeerd en het zwemmen was bijzonder zwaar. Door de wind op het water werd ik bijna zeeziek. Op de fiets verliep het vlakke gedeelte perfect: in het begin hield ik me nog in vanwege de bergen die op me wachtten. De eerste klim was prachtig, maar daarna volgde een zeer lange afdaling. Ik had niet genoeg gegeten en kwam beneden in de problemen. Op de Gavia was het zwaar in het bos, waar de helling zeer steil was en je geen bochten kon aansnijden. Ik ben ontzettend blij dat ik boven ben geraakt.’

Een adembenemend parcours

De koningsafstand begon met 3,8 km zwemmen in het water van het Iseomeer. Alleen geleid door de lichtbundel van een vuurtoren staken de triatleten het meer over van de ene oever naar de andere. In Iseo, aan de kant van Brescia, bereikten ze de eerste wisselzone, vóór de tijdslimiet van 6.20 uur.

Vanaf T1 aan de oever van het meer stapten de deelnemers op de fiets voor de bijzonder veeleisende 180 km. Op de wegen van de Val Camonica verzamelden ze meer dan 4.100 hoogtemeters, met drie legendarische beklimmingen op het programma: de Passo Aprica, de Mortirolo en de Gavia. Die laatste vormde met 2.652 meter het hoogste punt van het parcours.

Daarna brak de beslissende fase van de wedstrijd aan: 39 km lopen over de paden van de hoge Val Camonica. Vanuit Ponte di Legno trokken de atleten via Zoanno, Precasaglio, Villa Dalegno, Temù en Valbione, in een vrijwel voortdurende klim.

Het controlepunt van Ponte di Legno, op kilometer 23, was opnieuw een van de hoogtepunten van de dag. De deelnemers die het vóór 18.30 uur bereikten, mochten de legendarische bel luiden en hun avontuur voortzetten richting de Passo del Tonale. Daarna wachtten de loodzware laatste 7 kilometer in het hooggebergte van de Val Presena, met 800 hoogtemeters richting Paradiso.

Zeventien triatleten haalden de tijdslimiet daarentegen niet. Zij maakten hun wedstrijd af op een alternatief parcours op lagere hoogte, met finish aan de Wood Finish Line in Ponte di Legno.

Ook de deelnemers aan de Xtrem-estafette beleefden de intensiteit en emoties van het evenement ten volle. De teams, bestaande uit twee of drie leden, verdeelden de verschillende onderdelen van het parcours onder elkaar. Zo maakten ze van deze dag vol sport, uithoudingsvermogen en passie, in een spectaculair berglandschap, een nog intensere belevenis.

Een nieuw ‘Half’-format

Een van de meest gewaardeerde vernieuwingen van deze editie was de Half Triathlon: een intense en spectaculaire ervaring, maar over kortere afstanden dan de Xtrem.

Het kortere zwemonderdeel behield alle magie van de nachtelijke oversteek van het meer.

Het fietsparcours van 145 km met 2.790 hoogtemeters volgde een groot deel van het hoofdparcours tot Ponte di Legno. Onderweg moesten de atleten onder meer twee iconische beklimmingen bedwingen: de Passo Aprica en de Mortirolo.

Het looponderdeel was 22 km lang en telde 850 hoogtemeters. De route voerde rond Ponte di Legno en door het dal, met snelle stukken en technischere passages in een van de meest markante landschappen van de hoge Val Camonica. De finish lag in het hart van het dorp.

‘Het was zwaar’, vertelt Matteo Andreini (Sportaction), afkomstig uit Bergamo en met 8:27:50 de snelste man.

‘Omdat het een Half is, probeer je veel sneller te gaan, maar het is een wedstrijd die enorm veel respect verdient. Bovendien was het vandaag echt extreem warm. Het was geweldig om voor de derde keer mee te doen, na de eerste twee keer de Full te hebben gedaan, en het was een eer om als eerste te finishen. Tot driekwart van het fietsparcours lag ik tweede, achter een jonge atleet. Ik gaf alles wat ik had, maar niets garandeerde dat het genoeg zou zijn.’

‘Een extreem zware wedstrijd’, aldus Cristina Nardin (TRI Alto Adige), afkomstig uit Bolzano en met 10:19:58 de snelste vrouw.

‘Op het fietsparcours, waarvan ik enorm heb genoten, heb ik bijzonder hard doorgetrokken. Het lopen was zwaar, ik had geen kracht meer in mijn benen. Een prachtige reis van het meer naar de bergen. Dat ik die met de andere deelnemers kon delen, was erg ontroerend.’

Alle uitslagen