Finał WTCS 2026: Cassandre Beaugrand po raz drugi w karierze na szczycie świata w Pontevedrze

Mistrzyni olimpijska z Paryża z 2024 roku mogła zadowolić się trzecim miejscem w finałowym wyścigu, by sięgnąć po tytuł mistrzyni świata w 2026 roku. Postanowiła jednak zrobić to w wielkim stylu. Cassandre Beaugrand zdominowała rywalizację, wygrywając z przewagą ponad minuty nad pierwszymi zawodniczkami, które próbowały ją dogonić.

To zwieńczenie perfekcyjnego sezonu w WTCS: pięć zwycięstw w pięciu startach, które Francuzka wpisała do kalendarza. W najlepszy możliwy sposób rozpoczęła też obronę olimpijskiego tytułu, o który powalczy w Los Angeles w 2028 roku.

© Wags.photo / Worldtriathlon

© Wags.photo / Worldtriathlon

© Wags.photo / Worldtriathlon

Cassandre Beaugrand uniknęła wszystkich pułapek podczas zawodów w Pontevedrze, w przeciwieństwie do części rywalek. 

© World Triathlon

© World Triathlon

Po wyjściu z wody na szóstej pozycji, niespełna 30 sekund za Brytyjką Tilly Anemą i Włoszką Biancą Seregni, które zdołały odskoczyć rywalkom, Francuzka dołączyła do 17-osobowej grupy ucieczkowej utworzonej na początku odcinka kolarskiego. Sytuacja zmieniła się po upadku Polki Roksany Słupek, a następnie Brytyjki Sophie Evans. Oba incydenty rozerwały peleton i dotknęły między innymi Amerykankę Taylor Spivey oraz Niemki Selinę Klamt i Lisę Tertsch. Ostatecznie zostały one doścignięte przez grupę Francuzki Léonie Périault, w której jechały między innymi Niemki Franka Rust i Tanja Neubert, a także trzecia Francuzka, Emma Lombardi, która po pływaniu traciła do prowadzących ponad minutę.

© World Triathlon

W połowie 40-kilometrowego odcinka kolarskiego czołowa grupa stopniała najpierw do 13, a następnie do siedmiu zawodniczek. U boku Cassandre Beaugrand wciąż pozostawała jej główna rywalka w walce o tytuł, Brytyjka Beth Potter. Uciekinierki zjechały z rowerów z przewagą 1:47, co było idealnym scenariuszem dla Beaugrand, tak mocnej w biegu.

Od pierwszych metrów końcowych 10 kilometrów biegu Cassandre Beaugrand przejęła inicjatywę. Nikt nie był w stanie utrzymać tempa mistrzyni olimpijskiej, która bardzo szybko zbudowała dużą przewagę. Losy rywalizacji rozstrzygnęły się błyskawicznie. Francuzka pokonała 10 km w 32:35 i pobiegła po swoje trzynaste, szczęśliwe zwycięstwo w cyklu WTCS oraz drugi tytuł mistrzyni świata, po ten wywalczony w 2024 roku. To historyczny wynik dla francuskiej triathlonistki.

© World Triathlon

© World Triathlon

Jestem wzruszona. Wszyscy widzą łatwą część. Wygrać jest trudno, a jeszcze trudniej utrzymać się na szczycie. Chcę podziękować całemu zespołowi. To był mój najlepszy wyścig. Trasa była naprawdę trudna, a ja wciąż pamiętam 2023 rok, kiedy cały czas łapały mnie skurcze. Bardzo dużo pracowałam nad podjazdami, ale także nad trasami bez przewyższeń. Teraz czuję się silna, potrafię utrzymać tempo i radzić sobie z presją. Dziś wszystko zadziałało.

© World Triathlon

Na drugą zawodniczkę trzeba było czekać 1:05. Była nią Brytyjka Georgia Taylor-Brown. Niedawna zwyciężczyni zawodów w Karlowych Warach (Czechy) miała jeszcze dość sił, by pobiec po drugie miejsce i zdobyć brązowy medal w klasyfikacji generalnej cyklu 2026, co wcześniej wydawało się mało prawdopodobne. Lisa Tertsch finiszowała jednak dziewiąta, a Tilda Mansson zajęła 22. miejsce po tym, jak wyszła z wody na końcu stawki.

© World Triathlon

Byłam naprawdę zdeterminowana, żeby dobrze popłynąć. Kiedy znalazłam się z przodu i zbudowałyśmy niewielką przewagę, pomyślałam, że na takiej trasie trudno będzie odjechać rywalkom. Wiedziałam jednak, że jeśli mnie to boli, dziewczyny z tyłu również to odczuwają. Mocno nacisnęłam i udało się. Nie wiedziałam, co dzieje się za mną, po prostu koncentrowałam się na swoim wysiłku i na tym, co czekało mnie przede mną. Nie wiedziałam, jak moje nogi zareagują w biegu, ale biegłam sercem, a nie głową. Cass była dziś niesamowita i bardzo się cieszę. 

Druga z Brytyjek, Kate Waugh, zajęła w Pontevedrze trzecie miejsce. Jej występ pokazał, na co może być stać tę zawodniczkę w przyszłym sezonie, po roku 2026 zakłóconym przez kontuzje.

© World Triathlon

Mój jedyny wcześniejszy finisz na podium WTCS również miał miejsce tutaj, trzy lata temu. Dopiero dziesięć dni przed wyścigiem dowiedziałam się, że jestem na liście startowej, bo wcześniej znajdowałam się na liście rezerwowej. Sam udział był więc już bonusem. Dziwnie było stanąć na starcie, ponieważ moja objętość treningowa stanowiła zaledwie połowę tego, co zwykle robię o tej porze sezonu. Przeżyłam naprawdę trudny rok z powodu kontuzji, dlatego powrót jest czymś niesamowitym. To pokazuje, że nigdy nie wolno się poddawać i trzeba cały czas naciskać. Wróciłam teraz do krótkiego dystansu i mocnych wysiłków. Wspaniale znów tu być, a takie wyniki nadal mnie motywują. 

Jej rodaczka Beth Potter zdecydowanie nie miała najlepszego dnia w pierwszej połowie biegu, ale zdołała awansować na czwarte miejsce i po raz czwarty z rzędu stanęła na podium zawodów cyklu. Dało jej to srebrny medal w klasyfikacji generalnej sezonu 2026.

Po znakomitym biegu Léonie Périault zdołała wejść do czołowej dziesiątki, zajmując ósme miejsce, tuż przed obrończynią tytułu, Niemką Lisą Tertsch. Emma Lombardi również bardzo dobrze zakończyła wyścig i finiszowała na 14. pozycji.

© World Triathlon

© World Triathlon

Po tym finałowym wyścigu, w którym punkty były podwójnie premiowane, klasyfikację końcową WTCS 2026 wygrała Cassandre Beaugrand przed Brytyjkami Beth Potter i Georgią Taylor-Brown. Dwie kolejne Francuzki również zakończyły sezon w czołowej dziesiątce: Léonie Périault zajęła piąte miejsce, a Emma Lombardi dziewiąte.