Finał WTCS 2026: Cassandre Beaugrand po raz drugi w karierze na szczycie świata w Pontevedrze

Mistrzyni olimpijska z Paryża z 2024 roku mogła poprzestać na trzecim miejscu w finałowych zawodach i tak sięgnąć po tytuł mistrzyni świata w 2026 roku. Postanowiła jednak zrobić to w wielkim stylu. Cassandre Beaugrand zdecydowanie pokonała rywalki, wygrywając z przewagą ponad minuty nad najbliższymi konkurentkami.

To zwieńczenie perfekcyjnego sezonu w WTCS: pięć zwycięstw w pięciu startach, które miała zaznaczone w kalendarzu. Beaugrand w najlepszy możliwy sposób rozpoczęła też przygotowania do obrony tytułu olimpijskiego w Los Angeles w 2028 roku.

© Wags.photo / Worldtriathlon

© Wags.photo / Worldtriathlon

© Wags.photo / Worldtriathlon

Cassandre Beaugrand uniknęła wszystkich pułapek podczas zawodów w Pontevedrze, w przeciwieństwie do części rywalek.

© World Triathlon

© World Triathlon

Po wyjściu z wody na szóstej pozycji, niespełna 30 sekund za Brytyjką Tilly Anemą i Włoszką Biancą Seregni, które zdołały odjechać rywalkom, Francuzka dołączyła do 17-osobowej grupy ucieczkowej utworzonej na początku etapu kolarskiego. Sytuacja zmieniła się po upadku Polki Roksany Słupek, a następnie Brytyjki Sophie Evans. Wypadki rozerwały peleton, a ucierpiały na tym między innymi Amerykanka Taylor Spivey oraz Niemki Selina Klamt i Lisa Tertsch. Ostatecznie zostały doścignięte przez grupę Francuzki Léonie Périault, w której jechały również Niemki Franka Rust i Tanja Neubert, a także trzecia reprezentantka Francji, Emma Lombardi, która po pływaniu traciła do prowadzących ponad minutę.

© World Triathlon

W połowie 40-kilometrowego etapu kolarskiego czołowa grupa stopniała z 13 do siedmiu zawodniczek. U boku Cassandre Beaugrand wciąż znajdowała się jednak jej najgroźniejsza rywalka w walce o tytuł, Brytyjka Beth Potter. Uciekinierki zjechały z rowerów z przewagą 1:47, co było idealnym scenariuszem dla Beaugrand, tak mocnej w biegu.

Od początku ostatnich 10 kilometrów biegu Cassandre Beaugrand przejęła inicjatywę. Żadna z rywalek nie była w stanie utrzymać tempa mistrzyni olimpijskiej, która bardzo szybko wypracowała dużą przewagę. Losy wyścigu zostały rozstrzygnięte. Francuzka pokonała 10 km w 32:35 i pobiegła po trzynaste, szczęśliwe zwycięstwo w cyklu WTCS oraz drugi tytuł mistrzyni świata, po ten pierwszy sięgając w 2024 roku. To historyczny wynik dla francuskiej triathlonistki.

© World Triathlon

© World Triathlon

Jestem wzruszona. Wszyscy widzą tę łatwą część. Wygrać jest trudno, a jeszcze trudniej utrzymać się na szczycie. Chcę podziękować całemu zespołowi. Dziś zaliczyłam najlepszy wyścig. Trasa była naprawdę wymagająca, a ja wciąż pamiętam 2023 rok, kiedy cały czas łapały mnie skurcze. Bardzo dużo pracowałam nad podbiegami, ale także nad trasami bez przewyższeń. Teraz czuję się silna, potrafię utrzymać tempo i radzić sobie z presją. Dziś wszystko zadziałało.

© World Triathlon

Na drugą zawodniczkę trzeba było czekać 1:05. Była nią Brytyjka Georgia Taylor-Brown. Niedawna zwyciężczyni zawodów w Karlowych Warach (Czechy) miała jeszcze dość sił, by wywalczyć drugie miejsce i brązowy medal w klasyfikacji generalnej cyklu 2026, co wcześniej wydawało się mało prawdopodobne. Lisa Tertsch zajęła jednak dziewiąte miejsce, a Tilda Månsson była 22., po tym jak wyszła z wody na końcu stawki.

© World Triathlon

Byłam naprawdę zdeterminowana, żeby dobrze popływać. Kiedy znalazłam się z przodu i zyskałyśmy niewielką przewagę, pomyślałam, że na takiej trasie trudno będzie odjechać rywalkom. Wiedziałam jednak, że jeśli mnie to boli, dziewczyny za mną również to odczuwają. Mocno naciskałam i udało się. Nie wiedziałam, co dzieje się za moimi plecami, skupiłam się wyłącznie na swoim wysiłku i tym, co czekało mnie przede mną. Nie wiedziałam, jak moje nogi zareagują na bieg, ale biegłam sercem, a nie głową. Cass była dziś niesamowita i bardzo się cieszę.

Druga z Brytyjek, Kate Waugh, zajęła trzecie miejsce w Pontevedrze. Jej wynik pokazuje, na co będzie ją stać w przyszłym sezonie po roku 2026 zakłóconym przez kontuzje.

© World Triathlon

Mój jedyny wcześniejszy podium w WTCS również wywalczyłam tutaj, trzy lata temu. Dopiero dziesięć dni przed zawodami dowiedziałam się, że wystartuję, bo byłam na liście rezerwowej. Sam udział był więc już bonusem. Dziwnie było stanąć na starcie, ponieważ moja objętość treningowa stanowi zaledwie połowę tego, co zwykle wykonuję o tej porze sezonu. Z powodu kontuzji przeżyłam naprawdę trudny rok, dlatego powrót jest niesamowity. To pokazuje, że nigdy nie wolno się poddawać i trzeba dalej walczyć. Wróciłam do krótkiego dystansu i trudnych wysiłków. Wspaniale znów tu być, a takie wyniki nadal mnie motywują.

Jej rodaczka Beth Potter zdecydowanie nie miała najlepszego dnia w pierwszej połowie biegu, ale zdołała awansować na czwarte miejsce i wywalczyć czwarte kolejne podium w cyklu. Dało jej to srebrny medal w klasyfikacji generalnej sezonu 2026.

Po znakomitym biegu Léonie Périault zdołała awansować do czołowej dziesiątki, zajmując ósme miejsce, tuż przed broniącą tytułu Niemką Lisą Tertsch. Emma Lombardi, która również bardzo dobrze finiszowała, zajęła w finale 14. miejsce.

© World Triathlon

© World Triathlon

Po tym punktowanym wyżej finale końcowa klasyfikacja WTCS 2026 należy do Cassandre Beaugrand. Za nią uplasowały się Brytyjki Beth Potter i Georgia Taylor-Brown. Dwie kolejne Francuzki zakończyły sezon 2026 w czołowej dziesiątce cyklu: Léonie Périault zajęła piąte miejsce, a Emma Lombardi dziewiąte.