Interview met wereldkampioene triatlon 2026 Cassandre Beaugrand: «In mijn hoofd ben ik niet meer dezelfde persoon»

Cassandre, het begint een routine te worden om u te zien winnen. Kunt u uitleggen waarom dat voor u absoluut niet zo voelt en hoe u zichzelf na elke wedstrijd opnieuw ter discussie stelt?

Achter een prestatie die er gemakkelijk uit kan zien, zit in werkelijkheid enorm veel werk. Het grote publiek ziet bij zulke prestaties de twijfels, de druk en de momenten waarop je jezelf in vraag stelt niet. Wat een beetje vreemd was: voor de Spelen van Parijs behaalde ik al goede resultaten. Ik kon wedstrijden winnen, maar het was nog niet vanzelfsprekend dat dat elke keer zou lukken. Vandaag is dat meer het geval, en dat legde na de Olympische Spelen wat extra druk op me. Ik begon aan wedstrijden met een andere status, alsof ik telkens moest presteren.

Vorig jaar was dat aspect soms moeilijk te hanteren, maar toch heb ik een aantal heel sterke wedstrijden afgewerkt. Dit jaar heb ik die status volgens mij meer omarmd en meer vertrouwen in mezelf gekregen, mede dankzij mijn atletiekwedstrijden. Ik weet dat er meer van mij wordt verwacht, en daar is het soms lastig mee omgaan. Je moet daar afstand van kunnen nemen, en dat is niet het eenvoudigste onderdeel van dit vak.

In welke gemoedstoestand kwam u aan de start in Pontevedra voor deze finale? Vol vertrouwen, met toch nog een kleine twijfel of vrees?

Ik doe een mechanische sport, dus op het vlak van materiaal kan er van alles gebeuren. Ook ik ben niet immuun voor materiaalpech, zoals vorig jaar nog bleek. Ik keek een beetje op tegen deze finale omdat ik vóór die wedstrijd al een perfect seizoen had gereden. Voor mij was dit de kers op de taart. Natuurlijk zou ik teleurgesteld zijn geweest als ik mijn seizoen op één wedstrijd na niet had kunnen bekronen.

Ik wist heel goed wat ik wilde doen, maar in een eendagswedstrijd kan er zoveel gebeuren. Ik wilde bij de start over de best mogelijke wapens beschikken en me kunnen aanpassen. Hoe flexibeler je bent, hoe beter het doorgaans verloopt. We weten heel goed dat een wedstrijd nooit helemaal volgens plan gaat. Misschien is dat vandaag ook wel een van mijn sterke punten. Ik kan me aanpassen aan de strategieën van de dag.

© World Triathlon

© World Triathlon

© World Triathlon

© World Triathlon

Heeft u het gevoel dat u bij de start inmiddels het doelwit bent, alleen tegenover alle anderen staat?

Nee, niet echt, want ik heb veel vriendinnen in het peloton. Georgia Taylor-Brown, die achter mij tweede werd, is een trainingspartner en een heel goede vriendin. Ook met de vrouwen van de Franse ploeg kan ik goed opschieten. Ik heb niet het gevoel dat ik tegen hen race of hun vijand ben, en dat is eigenlijk heel prettig. We kennen elkaar allemaal goed, ook al heb je met sommigen vanzelfsprekend een hechtere band.

Mijn doel is echt om zo weinig mogelijk zwakke punten te hebben en zo compleet mogelijk te zijn. Want als je geen of weinig zwakke punten hebt, kun je je aan elke situatie aanpassen.

De Britse vrouwen deden er in Pontevedra alles aan om u op de fiets te laten kraken. Hoe heeft u dat ervaren?

Om te beginnen stonden ze met acht aan de start. Daardoor bepaalden ze natuurlijk een deel van de wedstrijd, met meerdere sterke zwemsters die ook goed konden fietsen. De vrouwen met dat profiel probeerden hun kans te grijpen, werkten samen om weg te komen en de beste loopsters uit te schakelen. Maar volgens mij heb ik op de fiets opnieuw een stap gezet en voel ik me daar steeds sterker. Mijn doel is echt om zo weinig mogelijk zwakke punten te hebben en zo compleet mogelijk te zijn. Want als je geen of weinig zwakke punten hebt, kun je je aan elke situatie aanpassen.

© World Triathlon

© World Triathlon

© World Triathlon

Heeft u mentaal werk moeten verrichten om de druk van uw nieuwe status aan te kunnen?

Ik heb vooral geprobeerd mezelf van een aantal dingen te overtuigen en mezelf beter te begrijpen. Bijvoorbeeld dat mijn identiteit niet uitsluitend verbonden is met mijn sportresultaten, maar dat ik ook los daarvan iemand ben. Mijn resultaten zijn natuurlijk belangrijk, maar ze weerspiegelen niet mijn volledige identiteit. Als sporter word je vaak gereduceerd tot je uitslagen. Terwijl wij thuis ook niet voortdurend over ons werk willen praten of beoordeeld willen worden op basis van wat we hebben gepresteerd.

Ik presteer graag, dus ik ben teleurgesteld wanneer het niet lukt. Maar het wordt inderdaad moeilijker om daarmee om te gaan wanneer het een verwachting van buitenaf wordt. Dat ben ik dit jaar beter gaan begrijpen. Volgens mij hebben sommige mensen uit mijn omgeving me een paar inzichten aangereikt die iets bij me hebben doen klikken. Maar ik ben nogal koppig, dus soms duurt het even voordat iets landt. Ik begin steeds beter te begrijpen waarom ik de dingen doe die ik doe. Dat heeft me geholpen om met die druk om te gaan.

Vroeger kon ik soms denken dat de wedstrijd verloren was als het begin tegenviel. Nu heb ik een deel in mezelf dat zegt dat er nog van alles kan gebeuren. Zolang ik de finish niet ben gepasseerd, is het niet voorbij.

U had het eerder over aanpassingsvermogen. Had u voor de finale een duidelijke strategie, en kon u die uitvoeren, of heeft u zich aangepast aan het wedstrijdverloop?

Ik probeer me zo goed mogelijk te kunnen aanpassen, zodat ik op het juiste moment beslissingen kan nemen. In deze finale heb ik me vooral gericht op de richtlijnen van mijn coach. Hij had me gevraagd mezelf niet op te blazen op een parcours dat fysiek behoorlijk zwaar was. Hij wilde niet dat ik mezelf leegreed of op een bepaald moment te veel zou geven. Het doel was om zoveel mogelijk energie over te houden voor het einde.

Misschien heb ik in elk onderdeel net iets minder energie gebruikt, en dat is frustrerend wanneer je je goed voelt. Maar ik wist dat de wedstrijd lang zou worden. Daarom probeerde ik mijn inspanning de hele wedstrijd enigszins onder controle te houden, om sterk te kunnen eindigen in het looponderdeel. Dat was toch behoorlijk zwaar, ook al zie je dat niet per se op de beelden. Ik was blij toen ik aankwam, want het begon wel door te wegen.

Op welk moment tijdens de finale voelde u dat de titel u niet meer kon ontgaan?

Na de eerste loopronde dacht ik dat ik er heel goed voor stond. Ik moest vooral goed op mijn voeding letten en bij elke bevoorradingspost alle bidons aanpakken. Ik probeerde mijn inspanning gewoon onder controle te houden. Na één loopronde wist ik al dat ik klaar was voor en gewapend was tegen een eventueel spannende finale.

U heeft nog maar weinig afstand kunnen nemen van dit seizoen 2026. Beseft u al ten volle hoe uitzonderlijk het seizoen is dat u heeft afgewerkt?

Ja, en ik besef dat het moeilijk wordt om ooit nog een beter jaar te beleven. In 2026 heb ik echt geen steek laten vallen, en het lijkt me lastig om twee keer hetzelfde prestatieniveau te halen. Daarom neem ik de tijd om ervan te genieten en te beseffen wat ik heb bereikt. Daarna blijf ik mijn eigen pad proberen uit te tekenen, zoals ik dat tot nu toe heb gedaan. Ik weet dat er teleurstellingen en mindere momenten zullen komen, maar die horen bij topsport. Ik weet ook dat juist die momenten ons soms in staat stellen om sterker terug te komen.

© Thomas Maheux/FFTRI

© World Triathlon

© World Triathlon

Hoe verklaart u uw dominantie? Wat heeft u momenteel meer dan de anderen?

Zelfvertrouwen. In mijn hoofd ben ik niet meer dezelfde persoon. Ik blijf echt tot het einde vechten, omdat ik weet dat er in een triatlon enorm veel kan gebeuren. Vroeger kon ik soms denken dat de wedstrijd verloren was als het begin tegenviel. Nu heb ik een deel in mezelf dat zegt dat er nog van alles kan gebeuren. Zolang ik de finish niet ben gepasseerd, is het niet voorbij.

Hoe ziet de rest van uw jaar 2026 eruit?

Ik wilde mijn seizoen in schoonheid afsluiten, en dat is gelukt. Mijn sportseizoen zit erop. Nu is het tijd voor vakantie en een concert van Céline Dion, waarvoor ik wonder boven wonder kaartjes heb kunnen bemachtigen.